ั้น บนผิวหนังสัตว์ปิศาจเบื้องหน้ามันก็ปรากฏชั้นผลึกน้ำแข็ง พั่งจื่อตกตะลึงก่อนจะได้สติคืนมา นี่เป็นน้ำแข็งนรกของจินเฟยเหยา นางยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้กลายเป็นกระดูก อยู่กับจินเฟยเหยามานาน มันจึงรู้ว่าไฟนรกผนึกเป็นน้ำแข็งนี้ร้ายกาจยิ่ง ขอเพียงทุบให้น้ำแข็งแตกก็สามารถทำให้สิ่งของด้านในแตกไปด้วย
พริบตา ในใจของมันก็มีความหวังเกิดขึ้น ยกมือขึ้นเตรียมทุบไปอย่างต่อเนื่อง ในขณะนี้เองสัตว์ปิศาจตัวนี้พลันเบิกตากว้างทำให้พั่งจื่อหวาดกลัว จากนั้นก็เห็นผลึกน้ำแข็งด้านหน้าปรากฏรอยปริแตก รอยปริแตกใหญ่ขึ้นทุกที ระเบิดออกมาดังตูม พั่งจี่อก็ถูกแรงระเบิดครั้งนี้ดีดออกมาพุ่งไปไกลลิบ
“ในที่สุดก็ออกมาได้ ผิวหนังของเจ้านี่หนาจริงๆ” จินเฟยเหยาที่กำลังเดือดดาลอยู่ในฟองแสงนรกลอยตามน้ำสีเหลืองที่พุ่งออกมา
เห็นพั่งจื่ออยู่ในน้ำเบื้องหน้า จินเฟยเหยาก็ชี้มันแล้วด่าทอเป็นการใหญ่ “เจ้านี่ เจ้าเห็นสัตว์ปิศาจตัวนี้แต่แรกแล้วสินะ ดังนั้นจึงผลักข้าไปป้อนมัน”
จินเฟยเหยาไม่ได้มีโทสะในปากสัตว์ปิศาจมาตลอด ก็เพื่อรอหลังจากออกมาค่อยหาเรื่องพั่งจื่อ ตอนนี้เห็นพั่งจื่อยังมีชีวิตอยู่ จินเฟยเหยาก็พุ่งไปหาอย่างรวดเร็ว ยื่นมือคว้าพั่งจื่อยกเข้ามาในฟองแสงนรก จากนั้นนางก็ยกหมัดขึ้นต่อยอย่างแรง
“อ๊บ!” พั่งจื่อร้องลั่นคิดจะอธิบาย น่าเสียดายที่จินเฟยเหยาไม่ฟังมัน สองหูไม่ได้ยินเสียงร้องตะโกนของมัน อัดจนพอใจก่อนค่อยว่ากัน
“ฮึ ครั้งหน้าถ้า
