เจ้าทำแบบนี้อีก ข้าจะอัดเจ้าให้ตาย วันนี้จะปล่อยเจ้าไปก่อน” จินเฟยเหยานั่งขัดสมาธิอยู่ในฟองแสงนรก ใช้พลังวิญญาณกระตุ้นฟองแสงนรกให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ส่วนพั่งจื่อนั่งหน้าบวมตุ่ยอยู่ข้างๆ แค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ใบหน้าทั้งหมดของสัตว์ปิศาจถูกจินเฟยเหยาทำลาย เผยให้เห็นรูขนาดยักษ์ พูดให้ถูก น่าจะเป็นร่างของสัตว์ปิศาจตัวนี้กว้างเท่ากับทางน้ำทั้งหมดพอดี ทางน้ำถูกอุดอย่างแน่นหนา ถ้าคิดจะไปต่อ ก็ต้องผ่านร่างกายของมัน คิดถึงว่าด้านหลังตัวมันต้องไม่โล่งเหมือนปากแน่ หลังจากจินเฟยเหยารอให้น้ำที่ขุ่นเหล่านั้นสลายหายไป ก็ใช้หมัดไฟนรกต่อยไปด้านในอย่างแรง
ไฟนรกมีขนาดหยาบใหญ่เท่าถังน้ำ พุ่งเข้าไปในร่างสัตว์ปิศาจ น้ำนิ่งเหล่านี้เคลื่อนไหวเนื่องจากไฟนรกพาขยับตามการพุ่งของไฟนรก ในน้ำระเบิดออกเป็นแสงสีฟ้าเสียดแทงนัยน์ตา หลังแสงสีฟ้าผ่านพ้น ในลำน้ำก็กลับคืนสู่ความสงบนิ่งดังเดิม
จากนั้น จินเฟยเหยาก็พาพั่งจื่อลอยเข้าไป
ที่จริงนางใช้พลังวิญญาณกระตุ้นฟองแสงนรกได้รวดเร็วกว่าพั่งจื่อผลัก ทว่านางทำเพื่อหยอกล้อพั่งจื่อล้วนๆ จึงให้มันออกไปผลักข้างนอก ตอนนี้นางไม่มีอารมณ์หยอกล้อพั่งจื่อแล้ว ดังนั้นจึงใช้พลังวิญญาณจะได้ไปเร็วขึ้นหน่อย
ทางน้ำยาวสองร้อยกว่าจั้งเต็มๆ ทั้งหมดเป็นเศษซากของสัตว์ปิศาจที่ไม่ทราบชื่อตัวนี้หลังจากถูกไฟนรกเผาไหม้ สัตว์ปิศาจตัวนี้ไม่รู้อยู่ที่นี่มานานเพียงใด เศษซากส่วนมากลอยปะปนอยู่
