ส รู้สึกได้ว่ามุกบรรจุปราณธาตุน้ำอันแข็งแกร่ง ถ้าวางในน้ำจะดูไม่ออกเลย ใช้การรับรู้กวาดดูก็รู้สึกได้ว่าในมือว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายพรสวรรค์ในการค้นหาสมบัติของพั่งจื่อปะทุออกมา ทำให้จินเฟยเหยาปีติยินดียิ่ง ตอนนี้ไม่มีเวลามาครุ่นคิดว่าของสิ่งนี้มีประโยชน์ใด นางโยนมุกใส่ในกระเป๋าเก็บของ เวลานี้การค้นหาสมบัติและหาทางออกจึงเป็นเรื่องสำคัญ
ค้นหาในน้ำแข็งนรกอย่างละเอียด ดูว่ายังมีมุกเม็ดอื่นอยู่ในสระหรือไม่ ทว่าคราบโลหิตปื้นใหญ่และสาวงามผิวขาวผ่อง ส่งผลต่อความคมชัดในการมองเห็นภายในน้ำแข็งนรกอย่างร้ายแรง หลอมละลายน้ำแข็งนรกนั้นช่างเถอะ เพียงแต่สาวงามสภาพปางตายกลุ่มนี้จะทำอย่างไรดี จะจมน้ำตายไหม ถึงนางจะลงมือหนักทุบตีจนอนาถ ทว่าเห็นแก่ที่ทุกคนล้วนเป็นสตรี นางจึงเหลือลมหายใจสุดท้ายไว้ให้
“อ๊บๆ” พั่งจื่อพลันยื่นตัวมา เอ่ยพลางชี้ไปที่สตรีคนหนึ่ง
จินเฟยเหยาสีหน้าเขียวคล้ำ รีบเอ่ยว่า “ไม่ได้ ข้าไม่อนุญาตให้เจ้ากินพวกนาง ถ้าเจ้ากล้ากิน ข้าจะใส่เจ้าไว้ในถุงสัตว์ภูติชั่วชีวิต ต่อไปอย่าหมายจะได้ออกมา เจ้าจำไว้ อะไรก็กินได้หมด ยกเว้นกินคน”
เห็นท่าทางหนักแน่นของจินเฟยเหยา พั่งจื่อก็ออกไปอย่างไม่พอใจ ขี้เกียจช่วยนางค้นหาสมบัติ มันคิดจะช่วยกินเนื้อขาวๆ ที่ขวางอยู่ในน้ำแข็งนรกเหล่านั้นให้หมดทำให้น้ำแข็งนรกโล่ง คิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยาจะไม่รู้สึกขอบคุณ ทำให้มันไม่พอใจอย่างยิ่ง
“อ
