จำนวนนี้พอซื้อแค่ลูกอมกินจริงๆ ด้วย ข้าโง่งมยิ่ง ศิษย์น้องจินผู้นี้ตอนอยู่บนแท่นมองฟ้ายังยากไร้จนกลายเป็นเช่นนั้น ตอนนี้จะกลายเป็นคนใจกว้างได้อย่างไร ศิลาวิญญาณสองพันก้อนที่ศิษย์พี่ใหญ่มอบให้นาง ย่อมต้องถูกนางเห็นเป็นสมบัติล้ำค่าเก็บซ่อนไว้นานแล้ว คิดไม่ถึงว่าข้ายังมีความคิดหวังจะได้ทุนคืนอีก โง่งมอย่างยิ่งจริงๆ”
ตนเองเป็นคนบอกว่าจะให้เปล่าๆ ก่อน อย่างน้อยที่สุดผู้อื่นก็ไม่ได้คิดจะเอาเปรียบเขา ให้ศิลาวิญญาณชั้นล่างแก่เขามาสิบสองก้อน ศิษย์พี่เฟิงยืนตะลึง ในใจมีความรู้สึกบอกไม่ถูก รู้สึกว่าไม่น่ารับกระเป๋าเก็บของของจินเฟยเหยาเลย
ถ้าไม่รับมา ยังรู้สึกว่าตนเองมอบของรักของตนเองให้ผู้รู้สำเนียง[3] ตอนนี้รับศิลาวิญญาณมาสิบสองก้อน รู้สึกเหมือนขายหยาดเหงื่อแรงงานของตนเองในราคาต่ำ ในใจจึงเกิดความรู้สึกเจ็บปวด
ส่วนจินเฟยเหยากลับตื่นเต้นยินดี ถือว่ามาเดินตลาดกลางคืนไม่เสียเที่ยว ไปดูสิว่ามีอะไรน่าซื้ออีกบ้าง
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานเริ่มหลอมยาและสร้างอาวุธเองแล้ว ยาที่บรรดาผู้บำเพ็ญเซียนขายเองมีราคาถูกกว่ายาที่ซื้อในร้านยามาก ยาที่คนส่วนมากขายสามารถใช้ศิลาวิญญาณซื้อได้โดยตรง มีเพียงผู้บำเพ็ญเซียนส่วนน้อยที่คิดจะแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของที่ต้องการ ฉวยโอกาสที่ตนเองมีอ่างมายาจิ่งเทียนซึ่งเป็นพื้นที่มิติขนาดเล็ก นางจึงซื้อยาในตลาดกลางคืนจำนวนมาก
อาการบาดเจ็บที่ถูกไป๋เจี่ยนจู๋ทำร้ายต้องรักษา พลังการบ
