่างไรดีจริงๆ ขอบคุณ”
“ศิษย์น้องข้ามีอาวุธเวทขั้นกลางที่ไม่ได้ใช้อยู่ชิ้นหนึ่ง ถึงลักษณะจะน่าเกลียดไปหน่อยแต่เจ้าเอาไว้ใช้เถอะ” มีผู้บำเพ็ญเซียนหอชิงซวีคนหนึ่งส่งค้อนโคมมังกรทลายภูผาคู่หนึ่งให้
จินเฟยเหยาเอ่ยขอบคุณอย่างตื้นตันพลางล้วงกระเป๋าเก็บของสีตุ่นๆ ออกมาจากอก บนกระเป๋ามีรอยปะชุน นางขัดเขินนิดหน่อย แอบนำค้อนทลายภูผาและขวดหยกใส่ลงในกระเป๋าเก็บของอย่างระมัดระวัง
ศิษย์พี่ใหญ่ของไป๋เจี่ยนจู๋มองกระเป๋าเก็บของใบนั้นอย่างตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าจะมีคนปะชุนกระเป๋าเก็บของ ต้องยากจนถึงเพียงใดกันแน่
ที่จริง นี่คือกระเป๋าเก็บของที่จินเฟยเหยาเผาเสียหายตอนฝึกฝนไฟนรก เดิมทีคิดจะโยนทิ้ง แต่พลันเกิดความคิดบ้าๆ ขึ้น นำไปหลอมสร้างอาวุธเล่นในไฟพิภพ คิดไม่ถึงว่าหลังจากนางทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่นาน ก็ใช้หนังสัตว์ชิ้นหนึ่งปะชุนลงไป แค่น่าเกลียดเป็นพิเศษ อีกทั้งความจุด้านในยังลดลงครึ่งหนึ่ง ใช้สำหรับบรรจุสิ่งของที่ไม่ค่อยมีค่า คิดไม่ถึงว่าตอนนี้สามารถนำออกมาใช้ประโยชน์ได้
อาจเป็นเพราะด้านในบรรจุสิ่งของจนเต็ม จึงใส่ค้อนทลายภูผาอันหนึ่งลงไปไม่ได้ จินเฟยเหยาใบหน้าแดงก่ำ ใช้มือที่บาดเจ็บออกแรงยัดลงไปอย่างลำบาก ทำอยู่นานมากก็ยังยัดลงไปไม่ได้ ศิษย์พี่ใหญ่ของไป๋เจี่ยนจู๋ทนดูต่อไปไม่ไหว ใช้มือหยิบกระเป๋าเก็บของมาแล้วล้วงสิ่งของออกพลางเอ่ยว่า “จัดระเบียบสิ่งของด้านในสักหน่อยก็สามารถใส่ลงไปได้ มือเจ้าไม่สะดวกทำ ข้าจะช่ว
