ลงมามากกว่าร้อยใบ
ใบไผ่กองเล็กนี้ แสงสีเขียวกระพริบวาบ พุ่งเข้าใส่จินเฟยเหยาดุจลูกธนูอันแหลมคม ไม่ว่านางจะหนีอย่างไร หลบอย่างไร ใบไผ่เหล่านี้ก็ไล่ตามหลังนางมาเหมือนวิญญาณอาฆาตที่ไม่ไปผุดไปเกิด สลัดอย่างไรก็สลัดไม่หลุด
“ไสหัวไป ข้าไม่แสดงอานุภาพก็เห็นข้าเป็นแมวป่วยหรือ”
จินเฟยเหยาถูกไล่ตามจนหงุดหงิด หลายวันนี้ถูกไล่ตามจนความคับข้องใจระเบิดออกมาคำรามลั่น ไฟนรกสีฟ้าพลันปรากฏขึ้น เพราะได้รับผลกระทบจากโทสะของนางจึงพวยพุ่งขึ้นสูงสิบกว่าจั้ง ไฟนรกพุ่งทะยานอย่างรุนแรงปลดปล่อยพลังกดดันมหาศาลออกมา
น้ำแข็งนรกสูงสองสามจั้งยืดขยายออกไปจากพื้นที่รอบกายนาง สกัดกั้นแสงสีเขียวของไป๋เจี่ยนจู๋ที่โจมตีมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งสองฝ่ายปะทะกันเสียงดังสนั่น ห้วงอากาศรอบด้านเกิดการกระเพื่อมไม่หยุด เศษน้ำแข็งกระเด็นไปทั่ว
ส่วนไฟนรกที่ลุกไหม้อย่างรุนแรง พ่นฟองแสงนรกจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาลอยไปทั่วทั้งไหล่เขา ฟองแสงนรกหมุนไม่กี่รอบก็แบ่งออกมาส่วนหนึ่งพุ่งเข้าใส่ใบไผ่เขียว เมื่อครู่ใบไผ่ไล่ตามจินเฟยเหยาไปทั่ว ตอนนี้ฟองแสงนรกก็ไล่ตามใบไผ่ไปทั่วเช่นกัน
หลังจากไฟนรกพ่นฟองแสงนรกออกมา ไฟนรกทั้งหมดหดก็กลับไปในตัวจินเฟยเหยา จินเฟยเหยาซึ่งกลายเป็นมนุษย์เพลิงกระโดดขึ้นกลางอากาศต่อยไป๋เจี่ยนจู๋ที่เหยียบหมื่นลูกข่างยืนอยู่กลางอากาศหนึ่งหมัด
ไฟนรกที่หยาบหนาราวกับโอ่งน้ำเหมือนมีอานุภาพบดขยี้ไม้ไผ่[2] คำรามอย่างเดือดดาลพลางพุ่งเข
