นไม่น้อยที่ก่อนหน้านี้ยังเต็มไปด้วยความร่าเริงเตรียมเข้าร่วมการประลองเป็นตายหาเงินก้อนใหญ่ก็เริ่มทยอยกันออกจากสำนักเฉวียนเซียน ทว่าเท้าข้างหนึ่งของพวกเขาเพิ่งก้าวออกจากสำนักเฉวียนเซียนขาอีกข้างหนึ่งก็ถูกลานประลองเป็นตายคว้าจับไว้ ถ้าก่อนหน้านี้ลงชื่อแล้วก็ขอให้ชดใช้เงินรางวัลสองเท่าของเงินที่ลงเดิมพัน ไม่เช่นนั้นก็ต้องประลองรอบนี้ให้เสร็จจึงจากไปได้
โดยพื้นฐานแล้วผู้บำเพ็ญเซียนทั้งหมดต่างจ่ายเงินก้อนนี้ไม่ไหวสุดท้ายจึงถูกบังคับให้ขึ้นลานประลองเป็นตาย คนที่สามารถจากไปอย่างปลอดภัยมีจำนวนน้อยนิดแม้แต่คนของเรือนสี่สิบสี่ก็ลดจำนวนลงมาก คนที่แอบหนีไปก็มีจำนวนไม่น้อย ตอนนี้จึงเงียบเหงาว่างเปล่า
เรื่องเหล่านี้จินเฟยเหยาไม่รู้แน่ชัด นางกำลังขังตนเองอยู่ในวังวนของการวาดยันต์ไม่ยอมเลิกรา ไม่เคยเห็นคนที่ห่วยขนาดนี้มาก่อน วาดยันต์ได้หนึ่งใบล้มเหลวหนึ่งใบ แม้แต่ยันต์ถ่ายทอดเสียงเบื้องต้นก็ไม่มีปัญญาวาดออกมาได้ เพราะเหตุนี้นางจึงมีโทสะอยู่หลายครั้ง โยนความผิดทั้งหมดลงบนร่างกายที่หยาบหนาและนิ้วมือไม่เล็กละเอียดพอ
เวลาในแต่ละวันผ่านไปเช่นนี้ สุดท้ายจินเฟยเหยาจึงมีความก้าวหน้าในด้านยันต์บ้าง ยันต์หนึ่งร้อยใบมีความสำเร็จประมาณสิบใบ ถ้าเทียบกับผู้บำเพ็ญเซียนที่เคยฝึกวาดยันต์ ความสำเร็จของนางนั้นถึงกับต้องขายกางเกงเอาเงินมาชดใช้เลยทีเดียว อัตราความสำเร็จที่น้อยนิดจนน่าสงสารนี้นางต้องใช้ศิลาวิญญาณไปหลาย
