ด้านนอกตรงประตูห้องฝึกบำเพ็ญ “พวกเจ้าสองตัวทำอะไรกัน ถ้าจะรักกันอย่างหวานชื่น ก็ไสหัวไปในอ่างมายาจิ่งเทียนสิ”
“อ๊บ”
กบผานอวิ๋นขนาดยักษ์สองตัวนั่งอยู่ในเรือน ตัวหนึ่งสูงครึ่งตัวคน อีกตัวหนึ่งด้านหลังมีถุงผ้า มีขนาดสูงเกือบเท่าคนสองคน กบผานอวิ๋นตัวเล็กและตัวใหญ่นั่งจ้องตากัน ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่ได้ยินเสียงอ๊บๆ ไม่หยุดหย่อน
กบผานอวิ๋นที่สูงเท่าคนสองคนย่อมต้องเป็นพั่งจื่อที่เลื่อนขั้นเป็นสัตว์ภูติขั้นสอง ส่วนกบผานอวิ๋นอีกตัวที่มีรูปร่างเหมือนมันก่อนหน้านี้เป็นกบตัวเมียที่ไม่มีบ้านให้กลับซึ่งพั่งจื่อเก็บกลับมา
หลังจากจินเฟยเหยาประลองรอบที่สาม ตอนกลับบ้านเดินผ่านสระบัวในเมืองแห่งหนึ่ง พั่งจื่อพบว่ามีงูภูติตัวหนึ่งกำลังจับกบผานอวิ๋นตัวเล็กที่อยู่ในสระบัว พั่งจื่อเห็นพวกเดียวกันจะถูกฆ่า มันจะกอดอกยืนมองอยู่เฉยๆ ได้อย่างไร จึงใช้ขาหน้าฟาดเบาๆ หนึ่งที ช่วยเหลือกบผานอวิ๋นฝูงหนึ่งจากปากงูภูติได้
มันปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้ากบฝูงนี้ราวกับกบเทพลงมาจากสวรรค์ พริบตาก็ถูกฝูงกบถือเป็นเทพเจ้า จากจิตวิญญาณที่นับถือผู้แข็งแกร่งเป็นเจ้ากบผานอวิ๋นฝูงนี้จึงยอมสยบแทบเท้าพั่งจื่อ โดยเฉพาะกบตัวเมียเล็กๆ น่ารักตัวหนึ่ง ตกหลุมรักพั่งจื่ออย่างบ้าคลั่งออกจากบ้านมาตามลำพัง ติดตามจินเฟยเหยามาจนถึงบ้าน
ต่อมาจินเฟยเหยาเลี้ยงดูกบตัวเมียตัวนี้เอาไว้ อย่างไรเสียต่อไปพั่งจื่อก็ต้องหาเมีย กบตัวเมียตัวนี้น่าประทับใจเพีย
