งแสงนรกผุดออกมาจากมือจินเฟยเหยาในพริบตาพุ่งเข้าใส่หนามดูดเลือด ซานเชียนจื่อรีบเก็บหนามดูดเลือดกลับอย่างว่องไวแล้วหลบหนีออกไปอย่างรวดเร็ว รักษาระยะห่างกับจินเฟยเหยา
ฉากนี้เกิดขึ้นภายในเวลาไม่กี่อึดใจ หลังจากซานเชียนจื่อเหินร่างออกไป ก็ใช้เวทซ่อนกายทันที เขาหายไปต่อหน้าต่อตาจินเฟยเหยา
“กลางวันแสกๆ ก็มีประสิทธิภาพซ่อนกายได้ดีขนาดนี้” จินเฟยเหยาเลียริมฝีปาก ยิ่งใช้ฟองแสงนรกมากขึ้น นอกจากเพิ่มฟองแสงนรกฟองใหญ่บนร่าง นางยังให้ฟองแสงนรกขนาดเล็กจำนวนมากลอยอยู่รอบด้าน ระวังป้องกันซานเชียนจื่ออย่างเข้มงวด ขอเพียงเขากล้าปรากฏตัว ฟองแสงนรกจะไม่ปล่อยเขาไปเด็ดขาด
แสงสีฟ้าทั่วร่างถูกนางลดกลับไปที่หมัดทั้งสองข้าง เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าอยู่บนก้อนหินข้างลำธารเล็กๆ คิดจะบีบให้ซานเชียนจื่อปรากฎตัว สายลมเย็นวูบหนึ่งพัดมา ฟองแสงนรกด้านหน้าระเบิดออก ไฟนรกดวงหนึ่งปรากฏขึ้นเผาไหม้สิ่งของบางอย่างจนหมดสิ้น ตรงที่อื่นก็มีไฟนรกปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน กำลังเผาไหม้การโจมตีที่มองไม่เห็น
เวทลูกศรน้ำแข็งเหมือนเดิมหรือ? ที่นี่มิใช่เวทีที่รอบด้านว่างเปล่าไม่มีสิ่งของ กรวดแม่น้ำ ใบไม้แห้ง และพุ่มไม้ ขอเพียงมีคนสัมผัสก็จะมีการเคลื่อนไหว จินเฟยเหยาคาดเดาในใจ ลูกศรน้ำแข็งเหล่านี้ล้วนถูกฟองแสงนรกสกัดไว้ นางแค่ตั้งใจค้นหาซานเชียนจื่อโดยรอบก็พอ
กรวดแม่น้ำ พุ่มไม้ ลำธาร หือ? ลำธาร จินเฟยเหยาเพิ่งพบว่าตนเองปล่อยฟองแสงนรกไว้บน
