่คิดจะเอาเลือดกบผานอวิ๋นนิดหน่อยเองมิใช่หรือ ไม่ได้ทำเรื่องโหดเหี้ยมทารุณอะไรสักหน่อย ครั้งที่แล้วตนเองตัดเขาม้ากิเลนของตระกูลเจ้าไป พวกเขายังไม่ว่าอะไรนางสักคำ ทั้งยังให้ตนเองแวะไปเที่ยวอีกอย่างกระตือรือร้น ม้ากิเลนล้ำค่ามากกว่ากบผานอวิ๋นหลายเท่า เหตุใดคนผู้นี้จึงตระหนี่ถึงปานนี้ ไม่น่าคบเลยสักนิด
ถ้าจินเฟยเหยารู้ว่าตู้สุ่ยหลันกำลังคิดอะไรอยู่ต้องด่าทอนางแน่ พี่สาว ข้าไม่ใช่บุรุษ ไม่เคยคิดจะบำเพ็ญคู่กับเจ้าเลย เหตุใดข้าต้องตามใจเจ้าไปทุกเรื่องด้วย ข้าไม่ใช่คนบ้านี่นา
“เจ้ารีบไปเถอะ บ้านข้าทั้งรกทั้งสกปรก ไม่ใช่สถานที่ที่คุณหนูอย่างเจ้าจะอยู่” เห็นตู้สุ่ยหลันยืนอยู่ในห้องฝึกบำเพ็ญไม่ยอมจากไป ทั้งยังร้องไห้สะอึกสะอื้น จินเฟยเหยารู้สึกสมองพองโตดุจโต่ว หงุดหงิดแทบตาย
เห็นนางยังไม่ขยับเอาแต่ยืนอยู่ตรงนั้นเช็ดน้ำตาป้อยๆ จินเฟยเหยาได้แต่ใช้มือฉุดลากนางออกไปด้านนอก ส่วนตู้สุ่ยหลันถูกนางลากอย่างไม่ยินยอมมาตลอดทางจนถึงนอกประตูสำนักเฉวียนเซียน จากนั้นก็ผลักออกนอกประตู “คุณหนูตู้ เจ้ารีบไปเถอะ ข้ายังมีธุระต้องทำ ไม่ว่างอยู่เป็นเพื่อนเจ้า ขออำลา”
จินเฟยเหยาประสานมือลวกๆ พอเอ่ยจบก็หมุนตัวกลับเข้าไปในสำนักเฉวียนเซียนอย่างว่องไว ทิ้งตู้สุ่ยหลันไว้ข้างนอกโดยไม่สนใจ
ตู้สุ่ยหลันรู้สึกได้รับความไม่เป็นธรรม ร้องไห้สะอึกสะอื้นตลอดทางที่กลับไป รอจนกลับมาถึงบ้าน ก็เข้าไปซบในอกของผู้อาวุโสที่ห่วงใย จินเฟย
