องคำแล้วต่อยไปที่เท้าหลายหมัด ขาข้างหนึ่งของยักษ์ก็ถูกต่อยหัก ขาอีกข้างหนึ่งถูกจินเฟยเหยาเตะจน ร่างเอียงกระแทกพื้น
เหรียญสีทองแสบตากระจายทั่วพื้น น่าเสียดายที่ยักษ์แตกไปแค่ครึ่งเดียว เหรียญก็บินกลับมาซ่อมแซมยักษ์ให้เหมือนเดิมอีกครั้ง ดูแล้วถ้าไม่โจมตีตัวเจ้าเยี่ยนหง โจมตีแต่ยักษ์ทองคำไปก็ไม่มีประโยชน์ ทว่าเจ้าเยี่ยนหงหลบอยู่บนร่างยักษ์จนต่อยเขาไม่ได้
“ตูม” เวทเปลวอัคคีบดขยี้ลงมาจากกลางอากาศ เจ้าเยี่ยนหงยืนอยู่เบื้องบนอย่างไร้ยางอาย ปล่อยเวทมนตร์โจมตีจินเฟยเหยาด้วยท่าทางสาแก่ใจ
“สารเลว เจ้าคนต่ำช้า” พอจินเฟยเหยาสะบัดมือ แสงสีทองสายหนึ่งก็ยิงใส่เจ้าเยี่ยนหง เจ้าเยี่ยนหงยื่นมือไปคว้าแสงสีทองสายนี้ พอมองดูอย่างละเอียดที่แท้เป็นเหรียญทองคำสองเหรียญ “เจ้าโง่หรือเปล่า คิดไม่ถึงว่าจะใช้สิ่งของของข้ามาลอบโจมตี”
เพิ่งสิ้นเสียง เจ้าเยี่ยนหงก็รู้สึกว่าก้นเจ็บปวด ราวกับถูกอะไรบางอย่างทิ่มแทง
เขาสีหน้าเปลี่ยนแปลงรีบลูบคลำก้น กลับคลำไม่พบอะไร ไม่มั่นใจว่าถูกซ้อนแผนหรือไม่ เขาอับอายจนกลายเป็นโทสะ ใช้มือเดียวกดบนหัวยักษ์ พลังวิญญาณไหลทะลักเข้าไปอย่าบ้าคลั่ง
“พายุเหรียญทอง” เขาตะโกนเสียงดัง เหรียญบนร่างยักษ์แยกตัวออกมาส่วนหนึ่ง หมุนวนอย่างรวดเร็วอยู่กลางอากาศ เหรียญที่ดูเหมือนธรรมดาเหล่านี้ หลังจากมีการหมุนวนของปราณวิญญาณก็กลายเป็นเครื่องจักรสังหารทั่วท้องนภาบินเข้าใส่จินเฟยเหยาอย่างบ้าคลั่ง
มีเหรีย
