ีผู้รับใช้สาวงามคอยปรนนิบัติ ทำให้คนหลงลืมไปว่าอีกสักครู่ตนเองต้องไปเสี่ยงชีวิต
ตอนนี้ภายในหอมีห้าหกคน ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่มาเข้าร่วมการประลองแต่เช้าตรู่ ทุกคนกำลังทำเรื่องที่ทำให้ตนเองผ่อนคลายที่สุด มีเพียงจินเฟยเหยาที่ขดตัวอยู่ในกองฟูกอันอ่อนนุ่มหลับตาราวกับกำลังหลับใหล
“คุณชายเจ้า เชิญทางนี้” ผู้รับใช้เดินนำบุรุษผู้หนึ่งเข้ามา พอดีเป็น เจ้าเยี่ยนหง คู่ต่อสู้ของจินเฟยเหยา
ที่นี่ไม่อนุญาตให้พาบ่าวรับใช้เข้ามา เขาสะบัดมือแล้วเดินเข้ามาเอง เพิ่งเข้าประตูมาก็เห็นจินเฟยเหยาที่กำลังขดตัวอยู่ในฟูกอันอ่อนนุ่ม จึงเดินเข้าไปอย่างมีโทสะ เอ่ยด่าทอจินเฟยเหยาที่กำลังนอนหลับอยู่ “เจ้าคนไร้ประโยชน์ วันนี้เจอข้า เจ้าเตรียมโลงศพไว้ล่วงหน้าเถอะ”
จินเฟยเหยาตกใจตื่น เหลียวซ้ายแลขวา คนที่มาแต่เช้าตรู่เหล่านั้นต่อสู้จนเสร็จสิ้น คนที่ตายก็ตายคนที่ชนะก็ชนะไปนานแล้ว ตอนนี้ภายในหอเล็กมีเพียงผู้บำเพ็ญเซียนที่เข้าร่วมการประลองตอนบ่าย นางเอ่ยถามอย่างงุนงง “มีเรื่องอะไร? ใครจะซื้อโลงศพ ที่นี่ไม่ใช่ร้านขายโลงศพนะ”
หลังจากเห็นชัดเจนว่าเป็นเจ้าเยี่ยนหง นางก็ยืดตัวอย่างเกียจคร้าน ล้วงหูเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ “เจ้ามายืนอยู่เบื้องหน้าข้าทำไม การประลองยังไม่เริ่มเลย จะรีบร้อนไปทำไม”
“ฮึ อีกเดี๋ยวจะจัดการเจ้า วันนี้เจ้าอย่าหมายจะมีชีวิตรอดกลับไปเลย”
“เจ้าบ้าหรือเปล่า ข้าไปล่วงเกินเจ้าตั้งแต่เมื่อใด เจ้าคิดจะแย่งกบผาน
