อวิ๋นของข้าก่อนนะ เจ้ายังเอ่ยอย่างถูกต้องชอบธรรมอีก หน้าไม่อายจริงๆ” เห็นท่าทางดุร้ายของเจ้าเยี่ยนหง จินเฟยเหยาก็ไม่เข้าใจ เขาทำเช่นนี้มีเป้าหมายใดกันแน่
“ลูกผู้ชายทำอะไรกล้าทำต้องกล้ารับ ในเมื่อเจ้าทำแล้วก็อย่าแกล้งโง่หาข้ออ้างเลย”
จินเฟยเหยาถูกคนข่มขู่ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างงุนงง ก็มีโทสะพวยพุ่ง นางตบโต๊ะด้านหน้า ยืนขึ้นชี้หน้าเจ้าเยี่ยนหงแล้วร้องคำราม “ไอ้คุณชายประสาท ข้าทำอะไรให้ เจ้าพูดมาให้ชัดเจนสิ”
“ฮึ เจ้านี่ไม่ใช่ลูกผู้ชายจริงๆ คิดจะแต่งกับคุณหนูตู้ก็ยอมรับมาตามตรงเถอะ ท่าทางหดหัวซุกหางของเจ้าในตอนนี้ ช่างน่าอับอายจริงๆ ทุกคนต่างเป็นชายชาตรี แข่งขันอย่างถูกต้องเปิดเผยสักรอบ ถ้าข้าแพ้ข้าจะไปจากคุณหนูตู้ ถ้าเจ้าแพ้ ก็ไสหัวไปไกลๆ เสีย ห้ามปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าคุณหนูตู้อีก” เจ้าเยี่ยนหงมองจินเฟยเหยาอย่างดูแคลน คิดว่าเขาช่างไม่มีความกล้าเสียเลย
ฮึ ถ้าแพ้แล้วไม่คิดจะไป วันนี้จะเป็นวันครบรอบการตายของเจ้า เจ้าเยี่ยนหงแอบกระหยิ่มอย่างชั่วร้าย
จินเฟยเหยาฟังคำพูดเขา ก็ตกตะลึงเป็นล้นพ้น พยายามนึกว่าใครคือคุณหนูตู้อย่างสุดกำลัง ครุ่นคิดอยู่นาน นางจึงนึกได้ว่าหลายวันนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ปลอมเป็นบุรุษไปยั่วเย้าสตรี นี่มันเรื่องอะไรกัน
“เจ้าอย่านึกว่าเจ้าถือกบผานอวิ๋นตัวใหญ่แล้วจะได้หัวใจของคุณหนูตู้ ไม่ดูฐานะของตนเองเสียบ้าง เป็นแค่ผู้บำเพ็ญเซียนอิสระที่อยู่สำนักเฉวียนเซียนคนหนึ่ง จะคู่ควรกั
