บคุณหนูตู้ได้อย่างไร ช่างไม่รู้จักตายจริงๆ กล้าแย่งชิงสตรีกับข้า” เห็นจินเฟยเหยายังแสร้งโง่มีสีหน้าท่าทางงุนงง เจ้าเยี่ยนหงยิ่งดูแคลนนางมากขึ้น
“กบผานอวิ๋น?” จินเฟยเหยาได้ยินเขาเอ่ยถึงเรื่องนี้จึงนึกออก ดูเหมือนจะเคยได้ยินผู้ชายคนนี้เรียกหมอรักษาสัตว์ว่าคุณหนูตู้ นางแค่เคยพูดกับหมอรักษาสัตว์คนนั้นไม่กี่ประโยค คิดไม่ถึงว่าจะกลายเป็นแย่งชิงสตรีกับเขา นางมีโทสะจนคิดจะบอกฐานะฉากหน้ากับเจ้าเยี่ยนหง ทว่าก็กัดฟันอดทนไว้
นางส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชา ยั่วโทสะเจ้าเยี่ยนหง “ข้าเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอิสระแล้วอย่างไร ก็แย่งชิงสตรีของเจ้าได้เช่นเดียวกัน วันนี้กำจัดเจ้า พรุ่งนี้จะแต่งน้องตู้กลับบ้าน ให้กำเนิดผู้บำเพ็ญเซียนน้อยๆ โขยงหนึ่ง อย่างไร เจ้าอย่าได้ไม่ยอมรับ ข้าต้องการให้เจ้าเห็นข้ากับน้องตู้รักกันหวานซื่น โบยบินเคียงคู่ดุจเทพเซียน”
แลเห็นคนทั้งสองกำลังจะชักกระบี่ลงมือกันที่นี่ ผู้รับใช้ในหอน้อยก็วิ่งไปดึงคนทั้งคู่ออกจากกัน ทั้งยังอ้อนวอนขอร้อง ให้พวกเขามีท่าทางสูงสง่าของผู้บำเพ็ญเซียน ค่อยลงมือต่อกันบนลานประลอง ต่อสู้กันที่นี่ไม่ได้
เห็นแก่หน้าคนเบื้องหลังเวทีประลองเป็นตาย ทั้งสองคนจึงไม่ทะเลาะและลงมือสู้กันชั่วคราว ต่างคนต่างอยู่ห่างๆ และไม่สนใจกัน รอขึ้นเวทีอย่างเงียบสงบค่อยฆ่ากันให้ตายไปข้างหนึ่ง
จินเฟยเหยาก็หลบอยู่ในฟูกนุ่มๆ อีก รู้สึกว่าร่างแบบนี้ยุ่งยากเกินไป สามารถดึงดูดศัตรูความรัก
