ูพลุไม่จบ น้ำชาก็ไร้รสชาติแล้ว อีกสักครู่จะทำอย่างไร ถามแล้วจึงได้รู้ว่า เปลี่ยนชาถ้วยใหม่แค่หนึ่งศิลาวิญญาณ ขนมก็ราคาเดียวกัน สามารถทำการค้าได้ถึงขั้นนี้ ช่างมีพรสวรรค์จริงๆ
จุดพลุหมดแล้ว ผู้บำเพ็ญเซียนซึ่งสวมหมวกสีเงินบนศีรษะ เสื้อผ้าก็มีแสงสีเงินวิบวับ โดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษเท้าเหยียบเมฆอันงดงามก้อนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางลานประลองเป็นตาย
จินเฟยเหยามองเขาอย่างตกตะลึง พูดจาสับสนอยู่บ้าง “เมฆ เมฆอันงดงามนี่มันเรื่องอะไรกัน คิดไม่ถึงว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานจะมีปรากฏการณ์เช่นนี้ หรือว่าเป็นภาพมายาอันยอดเยี่ยมในตำนาน?”
“ไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ นี่คือสัตว์ภูติบินได้ที่พามาจากโลกระดับวิญญาณ เมฆรูปความคิด สหายเซียนท่านนี้ ข้าว่าเจ้าคงมาจากสถานที่อันห่างไกลสินะ ไปซื้อแผนภาพสัตว์ปิศาจชั้นสูงสักเล่มในร้านอวี้เจี่ยนก่อนดีกว่า” ผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนขั้นฝึกปราณช่วงปลายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ใกล้นาง บนขามีสาวสวยขั้นฝึกปราณช่วงต้นสวมชุดเปิดเผยนั่งอยู่และพิงเรือนร่างอ่อนนุ่มลงบนร่างอวบอ้วน
มีที่นั่งชัดๆ กลับปล่อยว่างไม่นั่ง ต้องนั่งบนต้นขา จินเฟยเหยารู้สึกร้อนแทน ผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนนั่งเหงื่อเปียกโชกอยู่ข้างนาง โอบสาวงามไว้แล้วเอ่ยกับจินเฟยเหยาด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า “สหายเซียนไม่ต้องขัดเขินไป อีกสักครู่มีตรงไหนไม่เข้าใจก็ถามข้าได้ไม่ต้องเกรงใจ”
“ขอบคุณสหายเซียน ข้าเพิ่งออกมาจากในหุบเขาอันห่างไกล ไม่เข้าใจส
