ิ่งแปลกใหม่เหล่านี้ ขอบคุณสหายเซียนที่ชี้แนะ ข้ามีเรื่องหนึ่งไม่เข้าใจ ตื่นตกใจเล็กน้อย”
“เรื่องใดทำให้สหายเซียนตื่นตกใจ ถามข้ามาได้เลย” ผู้บำเพ็ญเซียนร่างอ้วนหัวเราะฮาฮา กลับไม่รู้ว่าการกระทำของเขา ทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้านจำนวนไม่น้อยเกิดความไม่พอใจ เป็นไปได้ว่าเขารู้ชัดๆ ว่าผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้านเห็นเขาเกะกะลูกตา กลับไม่สนใจสายตาของผู้อื่น ขอแค่ตนเองมีความสุขก็พอ
จินเฟยเหยาอดถามไม่ได้ “สหายเซียน ตอนนี้อากาศร้อนยิ่ง เจ้านั่งเบียดกันแบบนี้ไม่ร้อนหรือ ข้าเห็นเจ้าเหงื่อเปียกโชกไปทั้งตัวแล้ว”
“ไม่ร้อนๆ ข้าไม่รู้สึกร้อนเลยสักนิด ข้าชอบให้ภรรยานั่งอยู่บนร่างของข้าแบบนี้ ไปยังที่ใดนางก็นั่งเช่นนี้ เคยชินแล้ว” ผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ
“อ้อ เช่นนั้นก็ขอบคุณสหายเซียนที่ช่วยคลายความสงสัยในใจข้า การประลองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ข้าไม่รบกวนสหายเซียนชมการประลองล่ะ”
จินเฟยเหยาไม่คิดจะสนใจเขาอีก ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนดูเหมือนจะรออยู่นานจึงหาโอกาสสนทนาได้ ไม่สนใจว่านางจะฟังหรือไม่ เมื่อเริ่มสนทนาแล้วหยุดไม่ได้
เขาชี้ไปที่ผู้บำเพ็ญเซียนหมวกสีเงินที่บินอยู่กลางอากาศอย่างตื่นเต้น อธิบายอย่างกระตือรือร้น “สหายเซียนเห็นผู้บำเพ็ญเซียนที่บินอยู่กลางอากาศหรือไม่? นั่นเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานที่ทำหน้าที่ตัดสิน เสื้อผ้าบนร่างจัดทำขึ้นให้พวกเขาสวมโดยเฉพาะ ในเมื่อเป็นผู้ตัดส
