ลองอย่างสบายใจได้หรือไม่ คนขึ้นเวทีแล้ว” จินเฟยเหยาพิงราวด้านหน้า เอ่ยอย่างหมดเรี่ยวแรง
“หา ขึ้นเวทีแล้ว เจ้าดูสิ คนสวมชุดสีเขียวเป็นผู้บำเพ็ญเซียนบ้านข้า” พอผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนเห็น จริงเสียด้วย ผู้บำเพ็ญเซียนที่เข้าร่วมการประลองชิงยาสร้างฐานรอบที่หนึ่งปรากฏตัว กำลังเหยียบสนามหญ้าเดินมาที่เวที ก็ชี้ผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่งในนั้นแล้วเอ่ย
จินเฟยเหยาไม่สนใจเขา ถือเสียว่าเป็นเสียงแมลงวันน่ารำคาญตัวหนึ่งข้างหู นางเปิดม้วนภาพออกคิดจะดูข้อมูล ผู้บำเพ็ญเซียนสวมชุดสีเทาเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอิสระชื่อเซี่ยงหยวน ข้อมูลอื่นๆ มีไม่มาก ส่วนหนอนผีเสื้อสีเขียวตัวนั้น ชื่อจูจงเซี่ย เป็นคนของสมาพันธ์การค้าลั่วเซียน
สมาพันธ์การค้าลั่วเซียน? ที่แท้เป็นเศรษฐี ฟังน้ำเสียงแล้ว หรือว่าเจ้าอ้วนข้างๆ จะเป็นผู้ดูแลคนหนึ่งของสมาพันธ์การค้าลั่วเซียน?
พอคิดถึงตรงนี้ จินเฟยเหยาก็หันหน้ามาเอ่ยถามผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนที่กำลังอ้าริมฝีปากหนากินผลไม้ที่สาวงามส่งให้แล้วหรี่ตาอย่างรื่นรมย์ “ขอถามสหายเซียน เจ้าแซ่จูหรือ?”
ผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนพยักหน้า “ใช่ ข้าแซ่จู ชื่อจูจงซ่าง[4]”
“จูจงซ่าง? จูจงเซี่ย[5]ที่อยู่ด้านล่างเป็นอะไรกับเจ้า?” จินเฟยเหยามองเขาอย่างประหลาดใจ อดเอ่ยถามไม่ได้
“นั่นเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้า เจ้านี่มีปัญหานิดหน่อย ยาสร้างฐานที่บ้านมีให้เขากินต่างลูกกวาด เขายังยืนกรานมาเข้าร่วมการประลองอันน่าเบื่อนี้อีก เจ้าว่าบ้าห
