ันดับต้นๆ ในเมืองลั่วเซียน กำลังทรัพย์และความแข็งแกร่งล้วนไม่ธรรมดา ทั้งยังมีความสัมพันธ์กับตำหนักลั่วเซียนมากมาย ดังนั้นธรณีประตูเกือบจะถูกคนที่มาขอแต่งงานเหยียบพัง นางยังเป็นโรคชอบหน้าแดง หลายครั้งล้วนทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนที่เข้ามาตีสนิทเหล่านั้นเข้าใจผิด นึกว่านางหมายตาตนเอง ทำให้เกิดเรื่องยุ่งยากขึ้นไม่น้อย
ตอนนี้นางเข้าใจคำพูดของจินเฟยเหยาเมื่อครู่ผิดไป ก็เขินอายหน้าแดงขึ้นมา ทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนด้านในจำนวนมากที่วิ่งมาจากสนามประลองอื่นโดยเฉพาะมีโทสะ เพียงเพราะว่าแค่นำกบผานอวิ๋นตัวหนึ่งมาก็กล้าตามจีบคุณหนูตู้ อีกทั้งเป็นคนร่างกายกำยำหัวสมองโง่งมคนหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าจะทำให้คุณหนูตู้หน้าแดง
จินเฟยเหยาไหนเลยจะรู้ว่าตนเองกลายเป็นเป็นหนามตำตาของบุรุษอื่นและเติงถูจื่อ[1]ไปโดยไม่ตั้งใจ อย่าว่าแต่หมอน้อยที่หน้าแดงเพราะนางเบื้องหน้าเลย ต่อให้เปลือยกายยืนอยู่เบื้องหน้านาง นางก็ไม่มีความคิดเกินเลยอะไรแน่นอน
เห็นหมอรักษาสัตว์ยืนหน้าแดงอยู่เบื้องหน้านาง ไม่ลงมือรักษาพั่งจื่อสักที จินเฟยเหยาอดเอ่ยถามอย่างร้อนใจไม่ได้ “ท่านหมอ กบผานอวิ๋นตัวนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
“อ๋า?” ตู้สุ่ยหลันได้สติคืนมา รีบก้มหน้าลงตรวจสภาพของพั่งจื่อ ยิ่งมองคิ้วก็ยิ่งขมวดแน่น ท่าทางลำบากใจยิ่ง
จินเฟยเหยาเห็นนางขมวดคิ้วแน่น ในใจอดตื่นตระหนกไม่ได้ หรือว่าการบีบคอของตนเองเมื่อครู่ บีบคอพั่งจื่อตาย เจ้านี่กินอาหารของข้าไปตั้งเยอะ
