มด ในสายตาของทุกคนที่มองไปรอบด้านล้วนเต็มไปด้วยความเป็นศัตรู มองพินิจกันและกัน ว่าผู้ใดรังแกได้ง่าย ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรขั้นฝึกปราณช่วงปลายและมีร่างกายกำยำเช่นจินเฟยเหยาทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนส่วนมากไม่ยอมสบตากับนาง
เห็นสายตาของพวกเขากวาดมองผ่านร่างของตนเองอย่างเร่งรีบ จินเฟยเหยาก็กระหยิ่มยินดี ยังไม่ขึ้นเวทีประลองก็กลัวนางก่อนเสียแล้ว อีกครู่หนึ่งตอนประลอง ตนเองน่าจะได้เปรียบด้านจิตวิทยา
แต่ละเวทีล้วนมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานยืนอยู่หนึ่งคน ทั้งหมดเป็นผู้ที่สำนักใหญ่แต่ละแห่งเลือกมาเป็นผู้ตัดสิน ยามนี้ทุกคนต่างยืนอยู่บนเวที เมื่อถึงเวลาก็จะเรียกหมายเลขขึ้นเวที
รอบด้านมีรถม้ามาอย่างต่อเนื่องตามจำนวนผู้บำเพ็ญเซียนที่มากขึ้น คนธรรมดาจำนวนมากยกสิ่งของนานาชนิดลงมา เริ่มตั้งแผงขายของบนพื้นที่ว่าง และมีคนที่อยู่ว่างๆ จำนวนไม่น้อยพาครอบครัวมาเลือกทำเลสูงๆ ตั้งเพิงเล็กๆ เตรียมพาบรรดาบุตรภรรยามาดูการประลองทำราวกับออกไปท่องเที่ยว
“ตูม…”
กลางอากาศพลันปรากฏไฟสามดวง เตือนสติบรรดาผู้บำเพ็ญเซียนว่าการประลองเริ่มขึ้นแล้ว
ผู้ตัดสินที่ยืนอยู่บนเวทีหยิบกระจกทองแดงชิ้นหนึ่งออกมา ส่องไปกลางอากาศ หมายเลขขนาดใหญ่ครึ่งจั้งก็ปรากฏ ไม่ทราบว่าเป็นผู้ใดจัดทำขึ้น เพื่อให้เด่นสะดุดตาจึงทำให้หมายเลขเป็นสีแดงโลหิต พอปรากฏกลางอากาศเช่นนั้นดูแล้วไม่เป็นมงคลอย่างยิ่ง
“หมายเลขเจ็ดพันเจ็ดสิบสี่ หมายเลขเก้าร้อยเจ็ดสิบสี่”
