นการหลอมรวมเข้าด้วยกัน ที่จริงแค่กินอาหารและนอนเหมือนศพอยู่ด้านข้างเท่านั้น
ตอนนี้พวกเขากำลังแย่งซาลาเปาเฉวียนเซียนกันอยู่ เป็นซาลาเปาไส้เนื้อที่มีเพียงห้องครัวของสำนักเฉวียนเซียนจึงสามารถทำได้ รสชาติอร่อยจนแม้แต่คนภายนอกยังต้องมาซื้อ ในถังที่วางอยู่เบื้องหน้าพวกเขาสองคนมีซาลาเปาเฉวียนเซียนหลายสิบลูกกองอยู่ ด้านข้างยังมีถังเปล่าที่กินหมดแล้ว
จินเฟยเหยาใช้ทั้งสองมือ มือหนึ่งถือซาลาเปาลูกหนึ่ง ซาลาเปาใบหนึ่งกินสองคำหมด ส่วนพั่งจื่อกลับกินซาลาเปาใบละหนึ่งคำ ทั้งสองคนแย่งชิงซาลาเปาในถังอย่างรวดเร็ว ไม่สนใจอ่างมายาจิ่งเทียนในไฟพิภพแม้แต่น้อย
“ตูม!”
ในห้องหลอมยาเกิดเสียงดังสนั่น จินเฟยเหยาและพั่งจื่อถูกระเบิดคว่ำลงกับพื้น ภายในห้องหลอมยามีปราณวิญญาณเข้มข้น พอเงยหน้าขึ้นมอง ไฟพิภพหยุดลงแล้ว ไฟนรกก็หายไป กลางอากาศมีอ่างมายาจิ่งเทียนสามสีดำแดงฟ้าลอยอยู่กลางอากาศ และที่ประหลาดคือ อ่างมายาจิ่งเทียนซึ่งเดิมทีว่างเปล่า ตอนนี้ด้านในดูเหมือนจะมีทราย
“ปราณวิญญาณอันเข้มข้นยิ่ง สิ่งของในโลกระดับเทพไม่ธรรมดาจริงๆ ให้ข้าหยิบฉวยได้อย่างราคาถูก” จินเฟยเหยาลุกขึ้น ยื่นมือไปรับอ่างมายาจิ่งเทียนอย่างช้าๆ แล้วลูบคลำอย่างยินดี อ่างมายาจิ่งเทียนในยามนี้พกพาปราณวิญญาณอ่อนจาง เปลี่ยนเป็นงดงามและใหม่เอี่ยม ไม่เหมือนกับสิ่งของผุพังก่อนหน้านี้ ดูเหมือนจะมีทรายในอ่าง ใช้มือไปลูบกลับลูบไม่เจอแก่นแท้ของสิ่งของ ท่าทาง
