ส่วนสถานที่ซึ่งมดหนึ่งผลึกไปมาล้วนอยู่ในพื้นที่เหมืองศิลาวิญญาณ รอบเมืองลั่วเซียนไม่มีพื้นที่เหมืองศิลาวิญญาณ ถ้าไปจับเอง ต้องหาพื้นที่เหมืองศิลาวิญญาณให้พบก่อน ตอนนี้นางไม่มีเวลาว่าง
สามารถซื้อได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น จินเฟยเหยาไปร้านสัตว์ภูติทั้งหมดรอบเมืองลั่วเซียนจึงซื้อมดหนึ่งผลึกได้สามตัว จากนั้นยังซื้อลำไม้ไผ่และแผ่นไม้กลับไปทำเครื่องเรือน
พอกลับถึงบ้าน นางก็หยิบอ่างมายาจิ่งเทียนออกมา พาพั่งจื่อเข้าไป จากนั้นชี้ตรงมุมหนึ่งตามสบาย ให้พั่งจื่อไปจัดการธุระส่วนตัวทางนั้น แล้วโยนมดหนึ่งผลึกสามตัวไว้บนพื้นทราย จากนั้นนางก็ง่วนอยู่บนพื้น
จินเฟยเหยาคิดจะสร้างบ้านเล็กๆ ในพื้นที่มิติ ข้อสำคัญคือไม่ใช่เพื่ออยู่อาศัย ทว่าใช้เก็บสิ่งของ นางเอาลำไม้ไผ่มาตัดทำเป็นรั้วอย่างง่ายๆ ที่นี่ไม่มีดิน วันหน้าต้องยกกระถางดอกไม้เข้ามาสักหลายกระถาง ปลูกต้นไม้ประดับรั้วหน่อย
ล้อมพื้นที่ครึ่งหมู่เสร็จ นางก็ให้สถานที่ที่เหลือแก่มดหนึ่งผลึก นางหยิบกระดานไม้ขึ้น เริ่มก่อสร้างห้องอย่างเชี่ยวชาญ ทั้งตอกทั้งทุบดังโป๊กเป๊ก นางที่มีเรือนร่างสูงใหญ่กำยำ ใช้เวลาเพียงสองวันก็สร้างหอเล็กๆ สองชั้นเสร็จ
“พั่งจื่อ มานี่เร็ว เจ้าดูสิ บ้านที่ข้าสร้างหลังนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” จินเฟยเหยายืนอยู่ในลานเรือนเล็กๆ ที่กั้นด้วยรั้ว มองดูผลงานชิ้นเอกของตนเองอย่างกระหยิ่มยินดี
พั่งจื่อเบิกดวงตากบกลมกว้าง มองสิ่งที่เรียกว่าหอเล็กสองชั
