ิลาวิญญาณออกมาก้อนหนึ่ง เห็นศิลาวิญญาณในมือกับมดหนึ่งผลึกที่กินไม่หยุด นางก็หัวเราะเสียงดังออกมา หัวเราะจนตัวงอ หัวเราะจนน้ำตาเล็ด
นางปาดน้ำตาไปพลาง เอ่ยยิ้มๆ ไปพลาง “เจ้าโง่เหล่านี้ มิน่าเล่ามดหนึ่งผลึกที่พวกเขาเลี้ยงจึงถ่ายออกมาเป็นศิลาวิญญาณไม่ได้ ที่แท้มดหนึ่งผลึกต้องกินอุจจาระของกบผานอวิ๋นจึงจะถ่ายออกมาเป็นศิลาวิญญาณ กินกบผานอวิ๋นทั้งตัวย่อมถ่ายออกมาไม่ได้อะไร ข้าจะรวยแล้ว จะรวยยกใหญ่แล้ว”
ในปากของพั่งจื่อเคี้ยวอะไรบางอย่าง กระโดดออกมาจากในเรือน มองจินเฟยเหยาที่หัวเราะเสียงดังราวกับเป็นบ้า มุมปากกระตุกเหมือนเหยียดหยาม จากนั้นก็ร้องออกมา “อ๊บๆ”
เพิ่งสิ้นเสียงอ๊บ ศิลาวิญญาณในมือจินเฟยเหยาก็ลอยมากระแทกบนกรามล่างของมันอย่างแม่นยำ
