้องชั้นบนแน่ จินเฟยเหยาจนวาจา ตนเองเลี้ยงเจ้านายอะไรกันเนี่ย
หางตาเหลือบมองภูเขาทรายโดยไม่ได้ตั้งใจ นางพบว่ามดหนึ่งผลึกยังกำลังกินอยู่ มีอะไรผิดไปหรือไม่ กินหลายชั่วยามแล้ว เดิมทีคิดจะปล่อยให้มันกินจนท้องแตกตาย พลันพบว่าในทรายทางด้านหลังของมดหนึ่งผลึกมีอะไรบางอย่างส่องแสงวิบวับอยู่ด้านล่างไฟถนนหินแสงราตรีในเรือน
ไม่จริงน่า…
จินเฟยเหยาเดินไปอย่างกังวล นำสิ่งที่ส่องแสงวิบวับก้อนนั้นออกมาจากในทราย คิดไม่ถึงว่าจะเป็นศิลาวิญญาณจริงๆ เห็นศิลาวิญญาณก้อนนี้ จินเฟยเหยาก็งุนงงไปหมด มดหนึ่งผลึกถ่ายออกมาเป็นศิลาวิญญาณจริงๆ?
นางตรวจดูศิลาวิญญาณในมืออย่างละเอียดแบบไม่อยากจะเชื่อ ไม่ว่าจะดูอย่างไรก็เป็นศิลาวิญญาณธรรมดาก้อนหนึ่ง ทดลองดูดซับพลังวิญญาณด้านในก็เหมือนกับศิลาวิญญาณก้อนอื่นๆ
จินเฟยเหยาครุ่นคิดอยู่นาน ก็ใส่ศิลาวิญญาณลงในกระเป๋าเก็บของ ฮึ ไม่เป็นไร ใช้ปนกับศิลาวิญญาณก้อนอื่นๆ ก็ได้ ศิลาวิญญาณก้อนนี้เป็นสิ่งที่มดหนึ่งผลึกถ่ายออกมาหรือไม่ พรุ่งนี้ก็รู้ ถ้าวันหนึ่งสามารถถ่ายศิลาวิญญาณได้หนึ่งก้อน หนึ่งปีก็เท่ากับสามร้อยหกสิบห้าก้อน ถ้าเลี้ยงเกินร้อยตัว หนึ่งปีก็จะเก็บเกี่ยวศิลาวิญญาณได้สามหมื่นกว่าก้อน
นางทางหนึ่งคำนวณ อีกทางหนึ่งเดินไปห้องชั้นบน เตะพั่งจื่อที่นอนพุงยื่นอยู่บนเตียงลงมา จากนั้นก็นอนยิ้มกริ่ม
เช้าวันที่สอง จินเฟยเหยาไม่สนใจเรื่องอื่น พุ่งตรงไปยังด้านหลังของมดหนึ่งผลึกแล้วคุ้ยศ
