ำเพ็ญเซียนคนนี้ใบหน้าบวมแดง เอ่ยถามอย่างไม่สบายใจ “ไม่ทราบว่าสหายเซียนคิดจะถามอะไร?”
จินเฟยเหยาชี้ไปที่มดตัวใหญ่ที่พยายามจะไปกัดพั่งจื่ออย่างไม่ยอมแพ้ ทว่ากลับถูกพั่งจื่อสะกดเอาไว้ เคลื่อนไหวไม่ได้แม้แต่น้อยได้แต่ถูกทุบตีฝ่ายเดียวแล้วเอ่ยถามว่า “สหายเซียน เจ้ารู้จักมดชนิดนี้?”
“ใช่ ข้ารู้จัก” เขารีบพยักหน้า
“เจ้าไม่ต้องกลัว บอกมาให้ข้าฟัง มันถ่ายออกมาเป็นศิลาวิญญาณจริงหรือไม่”
เห็นจินเฟยเหยาไม่ได้หาเรื่องเขาเพราะเขาหัวเราะที่สัตว์ภูติสองตัวนี้ทะเลาะกัน เขาก็โล่งอก รีบพยักหน้าเอ่ยตอบ “จริง มดหนึ่งผลึกสามารถถ่ายออกมาเป็นศิลาวิญญาณ เพียงแต่ไม่ใช่ทุกตัวที่สามารถทำได้ มีคนเคยเลี้ยงมดหนึ่งผลึก ในหนึ่งหมื่นตัวจะมีเพียงหนึ่งหรือสองตัวที่สามารถถ่ายออกมาเป็นศิลาวิญญาณได้ หนึ่งปีสามารถเก็บเกี่ยวศิลาวิญญาณได้สองสามก้อน เพียงแต่ไม่ได้กำหนดตายตัว ปกติถ่ายครั้งสองครั้งก็ไม่ถ่ายแล้ว ตอนนี้ไม่มีคนสามารถตรวจสอบสาเหตุได้”
ที่แท้เป็นเรื่องจริง บนโลกนี้มีสัตว์ภูติที่ผลิตศิลาวิญญาณแบบนี้จริงๆ ได้คำตอบแล้ว จินเฟยเหยาก็วางผู้บำเพ็ญเซียนคนนี้ลง ทั้งยังช่วยเขาจัดแจงคอเสื้ออย่างสนิทสนม
ถูกคนตัวหยาบใหญ่จัดแจงคอเสื้อ ผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้นก็ตกใจจนไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย เกรงว่าจินเฟยเหยาคิดจะฉวยโอกาสนี้บีบคอเขาให้ตาย
ละครตลกฉากนี้จบลงทันที ไม่มีการทุบตี ผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้านล้วนเก็บสายตากลับมา แล้วเริ่มพูดคุยเรื่อ
