ทางออกหนีออกไปข้างนอก หลิ่วฉี่ปอและติงเทียนเฉิงก็หนีเข้าไปในทางออก หนีออกไปภายนอกอย่างไม่คิดชีวิต
“ไล่ตามออกไป อย่าให้พวกเขาหนีไปได้แม้แต่คนเดียว” เฉียนเฟิงยิ้มชั่วร้าย ใบหน้าภายใต้การสาดส่องของแสงสีแดงน่ากลัวอย่างประหลาด
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานอ้วนเตี้ยปักธงสีดำในมือลงในวงเวท แล้วพุ่งออกไปกับผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานที่ผอมสูงอีกคนหนึ่ง ส่วนเฉียนเฟิงเดินเข้าไปหาบัวเซียนอัคคี เขาไม่กังวลเลยสักนิดว่าพวกจินเฟยเหยาจะหนีออกไปได้ ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าคนที่ไล่ตามพวกเขาไปเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐาน แม้แต่ถ้ำใต้ดินที่เหมือนเขาวงกตนี้ คิดจะหาทางออกไปก็ไม่ง่ายดายนัก
จริงเสียด้วย ผ่านไปครู่หนึ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนสองคนกลับมา ในมือของแต่ละคนหิ้วคนผู้หนึ่ง โยนไว้ในวงเวทอย่างสบายๆ
“เจ้าเบาหน่อยสิ”
บนร่างของจินเฟยเฟยเหยาถูกเชือกสีดำเส้นหนึ่งพันไว้อย่างแน่นหนา ดวงตายังถูกต่อยเป็นสีเขียวคล้ำปื้นใหญ่ หลังจากถูกโยนลงในวงเวท นางก็อดร้องออกมาไม่ได้ บาดแผลกระแทกพื้นเข้าพอดี
ถึงแม้จะรู้แต่แรกว่าพละกำลังของขั้นสร้างฐานและขั้นฝึกปราณมีความแตกต่างกันมาก ทว่านางเพิ่งแยกกันหนีกับหลิ่วฉี่ปอไม่นาน ผู้บำเพ็ญเซียนอ้วนเตี้ยก็ไล่ตามมาทัน หลังจากจินเฟยเหยาสามารถจู่โจมทำลายควันสีดำจากธงเกี่ยววิญญาณที่เขาภาคภูมิใจ เขาก็เกิดความสนใจจินเฟยเหยาไม่น้อย ในใจคิดจะนำวิญญาณและจิตวิญญาณดั้งเดิมของนางมาหลอมสร้างธงเกี่ยววิญญาณ
พอเ
