ห็นเขาสั่นแขนเสื้อ เชือกสีดำเส้นหนึ่งก็พุ่งออกมาจากข้างใน พุ่งไปหาจินเฟยเหยาอย่างแหลมคม ในยามรีบร้อนจินเฟยเหยาพลันชะงักเท้า หมุนตัวยื่นมือไปคว้าเชือกสีดำเอาไว้ จากนั้นก็สะบัดลงพื้นอย่างแรง เชือกสีดำถูกจินเฟยเหยาสะบัดลงพื้นเหมือนงูที่ตายแล้ว
เห็นนางสะบัดเชือกสีดำทิ้ง ผู้บำเพ็ญเซียนร่างอ้วนเตี้ยก็ตกตะลึง เชือกสีดำเป็นสิ่งที่เขาใช้เส้นผมของผู้บำเพ็ญเซียนที่เขาฆ่าตายหลอมสร้างขึ้น ใช้เส้นผมของคนยี่สิบกว่าคนเต็มๆ ตัวของเชือกสีดำเป็นถึงอาวุธเวทชั้นยอด เพราะวัสดุคือสิ่งของในร่างของผู้บำเพ็ญเซียน ดังนั้นจึงไม่เหมือนกับอาวุธเวทชั้นยอดธรรมดา ตัวมันมีสติปัญญาแล้ว ระดับความปราดเปรียวไม่ด้อยไปกว่าสัตว์ภูติจำพวกงู คิดไม่ถึงว่าตอนนี้จะปล่อยให้จินเฟยเหยาโยนกระแทกพื้นตรงๆ ราวกับสลบไป
“พันหมื่นหัตถ์ภูติ” เขาตะโกนเสียงดัง มือกระดูกขนาดยักษ์ข้างหนึ่งปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าเบื้องหน้า กำหมัดต่อยใส่จินเฟยเหยาที่วิ่งหนีในอุโมงค์
จินเฟยเหยาลอยไปด้านหลังอย่างแรง รู้สึกว่าหลังชาไร้ความรู้สึก นางกัดฟันหมุนตัวไปอีกครั้ง ยกกำปั้นขึ้นต่อยใส่หมัดกระดูกนั้น ครั้งนี้เหมือนตั๊กแตนขวางล้อรถ หมัดกระดูกที่มีขนาดใหญ่เท่าอุโมงค์ต่อยจินเฟยเหยาลอยออกไป หลังจากกลิ้งไปบนพื้น นางเพิ่งจะดิ้นรนลุกขึ้น หมัดกระดูกก็พุ่งมาหาอีกครั้ง ต่อยใส่หัวและใบหน้าโครมๆ หลายหมัด
รอจนผู้บำเพ็ญเซียนร่างอ้วนเตี้ยเก็บหมัดกระดูกกลับไป ด้านหลังจินเฟ
