นะ”
“ไสหัวไป!” หลิ่วฉี่ปอฟังคำพูดของเขาแล้วพลันเดือดดาลขึ้นมา จึงเอ่ยด่าทอเขา
คนผู้นี้ประจบไม่ดี คิดจะประจบผู้อื่นผู้อื่นกลับไม่สนใจ แถมยังโดนด่าทอ อดอับอายจนกลายเป็นโทสะไม่ได้ ด่าทออย่างรุนแรง “จะเสแสร้งทำไม พวกสตรีน่ะ ไม่แน่ว่าแอบทำการค้าอะไรลับๆ”
“เจ้าลองพูดอีกทีสิ” หลิ่วฉี่ปอชะงักฝีเท้า จับจ้องเขาอย่างเดือดดาล
จินเฟยเหยามองพวกเขา รู้สึกบอกไม่ถูก มีอะไรน่าทะเลาะกัน คนผู้นี้ถึงแม้จะไม่มีมารยาท พูดจาหยาบคาย ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรผิด เหตุใดจึงล่วงเกินหลิ่วฉี่ปอ ส่วนคนอื่นๆ ทั้งหมดก็หยุดฝีเท้าลงเพราะการเปลี่ยนแปลงนี้
เฉียนเฟิงในฐานะที่เป็นผู้มอบภารกิจ เห็นเหตุการณ์เช่นนี้ ก็ไม่พอใจอย่างยิ่ง ยังไม่ได้เริ่มเข้าถ้ำเลยก็โต้เถียงกันเสียแล้ว จึงอดบริภาษไม่ได้ “พวกเจ้าสองคนทำอะไร หากส่งผลถึงเรื่องในครั้งนี้ของข้า ข้าจะควักจิตวิญญาณดั้งเดิมของพวกเจ้ามาจุดไฟเสีย”
พอหลิ่วฉี่ปอและบุรุษผู้นั้นถูกเฉียนเฟิงขู่ขวัญ ก็หุบปากลงอย่างไม่ยินยอม โดยเฉพาะหลิ่วฉี่ปอทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ มองแวบเดียวก็ดูออกว่านางไม่ยินยอม
“ผู้หญิงคือตัวปัญหา เจ้าตัวไร้ประโยชน์จะไม่ไปก็ได้นะ” เฉียนเฟิงทิ้งคำพูดมาประโยคหนึ่ง แล้วหันหน้านำพาทุกคนไป
จินเฟยเหยาถูกคำพูดประโยคนี้ของเขาด่าทอจนมีโทสะ ผู้หญิงแล้วอย่างไร แค่ผู้บำเพ็ญเซียนที่มีพลังขั้นสร้างฐานช่วงต้นก็หลงระเริงจนกลายเป็นเช่นนี้ ตอนนี้นางไม่อยากไปแล้ว เดิมทีก็ไม่วางใจ
