องกลุ่มสี่สิบสี่เรา” เวิงเหล่าแนะนำบุรุษข้างกายให้จินเฟยเหยารู้จักก่อน
“ข้าน้อยอู๋เฮ่าคงดูแลกลุ่มสี่สิบสี่ชั่วคราว ต่อไปทุกคนต้องช่วยเหลือและประคับประคองกัน” อู่เฮ่าคงยิ้มอย่างปลอดโปร่ง ทำให้คนรู้สึกสบายใจ
จินเฟยเหยายิ้มพร้อมประสานมือคารวะเขานี่คือหัวหน้าของตนเองในวันหน้า พลังการบำเพ็ญเพียรขั้นฝึกปราณช่วงปลายอย่างสมบูรณ์ มีคุณสมบัติแย่งชิงยาสร้างฐานแล้ว ต่อไปต้องประจบให้มากหน่อย เห็นท่าทางเขาดูเหมือนจะอยู่ด้วยง่าย ไม่รู้ว่าจะเป็นคนประเภทส่งลูกน้องไปเผชิญอันตรายโดยเฉพาะหรือไม่
แนะนำหัวหน้าเสร็จสิ้น เวิงเหล่าก็แนะนำอีกหลายคนที่เหลือ มีสองคนนั่งอยู่ข้างอู๋เฮ่าคง หน้าตาสุภาพเรียบร้อยเหมือนบัณฑิตในโลกมนุษย์ ทั้งคู่มีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นฝึกปราณช่วงกลาง สิ่งที่ทำให้คนไม่สบายใจคือทั้งสองนั่งด้วยกันยังฉุดดึงมือกัน ลักษณะเหมือนผู้บำเพ็ญคู่
“สองคนนี้คือฟั่นไฉ่ผิงและฟั่นฉวนผิง เขาสองคนเป็นพี่น้องกัน”
คนที่ชื่อฟั่นไฉ่ผิงเงยหน้าขึ้นพยักหน้าให้จินเฟยเหยานิดๆ ก่อนก้มหน้าลงอย่างขัดเขิน ทั้งยังแอบอิงพี่ชายที่อยู่ข้างกาย ส่วนฟั่นฉวนผิงกลับยิ้มให้จินเฟยเหยาอย่างใจกว้าง แล้วกุมมือฟั่นไฉ่ผิงบีบอย่างหนักหน่วง คิดไม่ถึงว่าทั้งสองคนจะมองหน้ากันอย่างลึกซึ้ง
จินเฟยเหยาพยายามสะกดความตกตะลึง ความรังเกียจ และเต็มไปด้วยคำถามในใจ หัวเราะโง่งมอย่างขัดเขินไปหลายครั้งถือเป็นการทักทาย
“เวิงเหล่าเหตุใดจึงแนะนำแต่พวกเขา
