หวาซีเห็นว่าทะลวงฝ่าวงล้อมเขตป้องกันของจินเฟยเหยาไม่ได้เสียทีจึงร้อนใจอยู่บ้าง เวลานี้จะมีข้อผิดพลาดใดๆ ไม่ได้ บรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องเหล่านั้นอยู่ไม่ไกลนัก อาจจะมาถึงเมื่อไหร่ก็ได้ อีกทั้งสิ่งที่เขาเป็นกังวลในตอนนี้คือยันต์ยาในมือจินเฟยเหยา เนื่องจากถูกกั้นด้วยลมหมุนเขาจึงไม่เห็นว่าอีกนานเพียงใดยันต์ยาจึงจะทำงาน จึงอดกระตุ้นราชาสุนัขป่าให้เร่งโจมตีไม่ได้
เวลานี้จินเฟยเหยาที่อยู่ในลมหมุนศีรษะพองโตดุจโต่ว[1] ถึงแม้จะคิดเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว ทว่าปริมาณพลังวิญญาณที่จำเป็นต้องใช้ในการขับเคลื่อนยันต์ยาทำให้นางตื่นตระหนก
พลังวิญญาณหลั่งไหลเข้าไปในยันต์ยาอย่างรวดเร็วดุจสายน้ำไหล แทบจะรู้สึกได้ว่าพลังกำลังหายไปอย่างรวดเร็ว ใช้พลังการบำเพ็ญเพียรขั้นฝึกปราณช่วงกลางมาขับเคลื่อนยันต์ยาอันตรายจริงๆ พลังวิญญาณหายไปอย่างรวดเร็ว ผ้าไหมที่พึ่งพาพลังวิญญาณเริ่มมีการตอบสนองเชื่องช้าลง หลังจากเกล็ดหิมะนรกเผาหนามแหลม ปริมาณพลังที่มาเสริมเริ่มลดลง
โชคดีที่การป้องกันของกำไลมังกรทองสมปรารถนาไม่ต้องใช้พลังเข้าเสริม ไม่เช่นนั้นนางก็ไม่รู้ว่า ตนเองจะมีชีวิตอยู่ขับเคลื่อนยันต์ยาได้หรือไม่
“ฉึก”
หนามแหลมสองอันยิงทะลุผ่านการป้องกันเข้ามา อันหนึ่งปักบนพื้น อีกอันหนึ่งทะลุผิวหนังของนาง ถึงแม้ม่านป้องกันจะอุดรูโหว่แล้ว ทว่าพลังป้องกันกลับลดฮวบลง หนามแหลมแต่ละอันทะลุม่านป้องกันเข้ามา ได้
“เร็วหน่อย เร็วหน่อย” จินเฟย
