ลั่วเซียนเปิดทั้งกลางวันและกลางคืน ไม่เคยปิดร้าน จินเฟยเหยาคิดจะออกไปซื้อหญ้าวิญญาณและดูว่ามีสัตว์ภูติที่เหมาะสมหรือไม่
พอออกจากเรือนนางก็เห็นเวิงเหล่าและหลิวเกาอี้กำลังเตรียมตัวรับประทานอาหาร เปิดกล่องอาหารสองกล่องแล้ว ส่วนด้านข้างยังมีกล่องอาหารกล่องหนึ่งซึ่งยังไม่ได้เปิดออกวางอยู่
“สหายเซียนน้อย รีบมาเร็ว อาหารของเจ้ามาส่งแล้ว กินด้วยกันเถอะ” เวิงเหล่าเห็นจินเฟยเหยาออกมา ก็รีบเรียกนางไป
จินเฟยเหยากลับตื่นตะลึงกับความสามารถของสำนักเฉวียนเซียน ตนเองเพิ่งเข้ามา ยังไม่ได้บอกกับคนอื่นๆ ก็รู้ว่าต้องส่งอาหารส่วนของนางมา
นางเดินไปหาพร้อมรอยยิ้ม เห็นพวกเวิงเหล่าสองคนจัดวางอาหาร กับข้าวหกจานน้ำแกงสองอย่างไม่เหมือนกันเลย ท่าทางทั้งสองคนต่างสั่งอาหารที่ตนเองชอบ
จินเฟยเหยาเปิดกล่องอาหารสามชั้นที่เหลือ ของตนเองก็เป็นกับข้าวสามจานน้ำแกงหนึ่งอย่าง เป็นจานผักหนึ่งจาน เนื้อสัตว์จานใหญ่หนึ่งจาน อาหารผัดหนึ่งจาน ยังมีน้ำแกงที่ตุ๋นด้วยวัตถุดิบมากมายหนึ่งชามบวกกับข้าวสวยถังเล็ก
เห็นถังเล็กสูงสองฝ่ามือ นางก็สงสัย สำนักเฉวียนเซียนเคยสอบถามสภาพของนางอย่างรวดเร็ว ไม่เช่นนั้นผู้ใดจะส่งข้าวถังหนึ่งมาให้ผู้บำเพ็ญเซียนสตรี ถึงแม้ถังไม่สูงนัก ทว่าแม้แต่ของเวิงเหล่าก็เป็นข้าวเพียงถ้วยเดียวเท่านั้น
วางอาหารของตนเองลงบนโต๊ะ วางน้ำแกงถ้วยเล็กเบื้องหน้าตนเอง จินเฟยเหยานั่งลงกินข้าวด้วยกันกับทุกคน ในอาหารของเวิงเหล
