เราว่าผู้อาวุโส หากสหายเซียนคนอื่นๆ กลับมาจะไม่ถูกเจ้าดึงต่ำลงมารุ่นหนึ่งหรือ”
“จะว่าไปก็จริง เช่นนั้นข้าจะไม่เรียกผู้อาวุโสให้ท่านทั้งสองลำบากใจ” จินเฟยเหยาเองก็ยิ้ม มีเพียงสหายเซียนหลิวที่ยังมีสีหน้าสงบนิ่งดังเดิม ดื่มชาราวกับไม่ได้นั่งด้วยกันกับพวกเขาสองคนแม้แต่น้อย นิสัยของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ถึงแม้ท่าทางของเขาจะเย็นชา ทว่าจินเฟยเหยาไม่รู้สึกถึงการถูกดูหมิ่นจากร่างของเขา ดังนั้นจึงไม่ใส่ใจ
คุยกับเวิงเหล่าในลานเรือนอยู่นาน นางก็สอบถามสภาพการณ์ภายในกลุ่มสี่สิบสี่อย่างชัดเจน นอกจากนาง ในกลุ่มยังมีผู้บำเพ็ญเซียนสตรีอีกหนึ่งคน ทว่าแต่งงานเป็นสามีภรรยากับผู้บำเพ็ญเซียนอีกคนไปนานแล้ว
มิน่าเล่าก่อนหน้านี้จินเฟยเหยาจึงรู้สึกแปลกๆ มีสิบสองคนชัดๆ กลับมีเพียงสิบเอ็ดเรือนที่มีคาถาป้องกัน ที่แท้มีคู่หนึ่งเป็นสามีภรรยา ดังนั้นจึงใช้เรือนร่วมกัน
ส่วนหัวหน้ากลุ่มคือผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงปลายอย่างสมบูรณ์คนหนึ่ง ได้ยินว่าเป็นมิตรกับผู้อื่น และไม่ด่าทอสมาชิกโดยไร้สาเหตุ เรื่องนี้ทำให้จินเฟยเหยาโล่งอก นางกลัวว่าจะพบหัวหน้ากลุ่มที่นิสัยประหลาด ถึงตอนนั้นเอาแต่โหดร้ายอำมหิตทั้งวัน คงทำให้จิตใจคงตึงเครียด
ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ เวิงเหล่าไม่ได้เอ่ยถึงอย่างเจาะจง ไม่ใช่แม่สื่อแม่ชักจึงไม่จำเป็นต้องเอ่ยออกมาหมด เพียงแต่ให้จินเฟยเหยารอคนทั้งหมดกลับมาก็จะรู้เอง
พูดคุยอยู่ครู่หนึ่ง ดื่มน้ำจนเต็มท้อง จินเฟ
