ดูเหมือนไม่ควรจะเด็ดของสิ่งนี้จริงๆ กลิ่นเหมือนนรกในโลกมนุษย์ชัดๆ
พยายามเด็ดเห็ดหูหนูเน่าอย่างสุดความสามารถ จินเฟยเหยาพลันรู้สึกได้ว่าด้านหลังมีเสียงซ่าซ่าก็หันหน้าไปมองดู
ตะขาบยักษ์ขนาดสูงกว่าคนตัวหนึ่งชูหัวสูงจากพื้นครึ่งตัว กำลังยืนตระหง่านอยู่ด้านหลังนาง เท้าเล็กๆ ร้อยข้างสั่นสะท้าน มีเขี้ยวขนาดสองฉื่อ[2]คู่หนึ่งงอกออกมาด้านหน้าปาก ขยับหนีบเปิดปิดเปล่งแสงรัศมีสีดำ
นางรีบใช้หางตากวาดมองดูอย่างรวดเร็ว ตะขาบเหล็กตัวนี้มีสามสิบกว่าปล้อง เกรงว่าคงมีชีวิตมาร้อยปี เห็นหัวของตะขาบเหล็กเอนไปด้านหลังเล็กน้อย ทันใดนั้นก็พุ่งใส่ศีรษะจินเฟยเหยาอย่างรวดเร็ว
จินเฟยเหยาก้มหน้าหลบ จากนั้นกระโดดไปด้านข้าง ขอนไม้ที่ด้านหลังเต็มไปด้วยเห็ดหูหนูเน่าถูกเขี้ยวยักษ์ของตะขาบเหล็กตัดเป็นหลายท่อนได้อย่างง่ายดาย
ตะขาบเหล็กพุ่งเข้าใส่ความว่างเปล่า เงยหัวขึ้นจากเศษไม้อย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งเข้าใส่จินเฟยเหยาอีกครั้ง จินเฟยเหยาพลิกมือวูบนำดาบโค้งวงเดือนออกมาฟันใส่หัวมัน
ดาบโค้งวงเดือนที่ได้รับการถ่ายเทพลังวิญญาณส่องแสงกระพริบฟันลงบนเปลือกส่วนหัวของตะขาบเหล็กอย่างดุร้าย ได้ยินเสียงดังกร๊อบ เขี้ยวยักษ์ของตะขาบเหล็กงับตัวดาบโค้งวงเดือนไว้แน่น ดาบโค้งวงเดือนเต็มไปด้วยรอยแตกในพริบตา
จินเฟยเหยาดึงด้ามดาบอย่างแรง คิดไม่ถึงว่าดาบโค้งวงเดือนจะแตกเป็นชิ้นๆ เหลือเพียงด้ามดาบในมือ ส่วนบนหัวของตะขาบเหล็กกลับไม่มีรอยเลยสักนิด
