ียมจะออกไปลองดู ว่ามีหนทางใดที่จะหาศิลาวิญญาณได้บ้าง จะได้ใช้ศิลาวิญญาณพวกนี้ซื้อยาพลังปราณ กระดูกและหนังสัตว์ปิศาจระดับหนึ่งในกระเป๋าเก็บของสองใบก็ต้องหาสถานที่ขาย
ขณะกำลังจะออกจากบ้าน นางก็พกกระบี่สีขาวที่สยงเทียนคุนทิ้งไว้ให้ไปด้วย ส่วนผ้าไหมผืนนั้นเป็นอาวุธป้องกันที่ดี นางจึงซ่อนไว้บนตัวตั้งแต่แรก
คิดจะขายวัตถุดิบของสัตว์ปิศาจก็ต้องไปที่ถนนถงเหลียน ที่นั่นมีศูนย์กระจายสินค้าของร้านเล็กๆ วัตถุดิบเช่นนี้ถ้าหิ้วไปที่ร้านระดับสูง ไม่ถูกคนงานในร้านโยนออกมาก็นับว่าดีแล้ว
แผนที่ของเมืองลั่วเซียนถูกนางที่อยู่ว่างไม่มีอะไรทำจิ้มแผนที่จนคุ้นเคย ไม่ต้องเปิดแผนที่นางก็หาถนนถงเหลียนพบได้สบายๆ
สองฟากของถนนเป็นร้านค้าสองชั้นเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อย คนเดินไปมาบนถนน ส่วนมากเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณ คนธรรมดาก็มีไม่น้อย เพียงแต่ทั้งหมดยุ่งอยู่กับการไปร้านค้าแต่ละร้านอย่างเร่งรีบ ตระกูลผู้บำเพ็ญเซียนในเมืองลั่วเซียนมีมากมาย เป็นไปไม่ได้ที่ทั้งหมดจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียน ส่วนคนธรรมดาก็ตัดใจไปโลกมนุษย์ไม่ได้ ได้แต่ต้องทำงานชั้นต่ำที่สุด
ร้านเหล่านี้มีทุกรูปแบบ มีทุกอย่างขาย นอกจากขายยันต์ อาวุธเวท ยาวิญญาณ และสัตว์เลี้ยงที่ผู้บำเพ็ญเซียนใช้ ยังมีร้านเสื้อผ้าเหมือนในโลกมนุษย์ ร้านอาหารของว่าง ชามอ่างกระทะกระบวย เครื่องเรือน สิ่งที่โลกมนุษย์มีที่นี่ล้วนมีทั้งหมด
จินเฟยเหยาไม่ได้เข้าไปร้านหลอมอาวุธที่
