แขวนป้ายซื้อวัตถุดิบ ร้านเหล่านั้นขายอาวุธเวทที่หลอมแล้วโดยเฉพาะ ราคาที่ซื้อวัตถุดิบไม่สูงนัก ไม่ค่อยเลือกมาก วัตถุดิบอะไรก็รับซื้อหมด ทั้งยังสามารถใช้วัตถุดิบมาแลกอาวุธเวทได้ ดังนั้นจึงมีผู้บำเพ็ญเซียนไม่น้อยมาค้าขายที่นี่
นางวิ่งไปร้านค้าที่ซื้อขายวัตถุดิบนานาชนิดโดยเฉพาะหลายร้านเพื่อสอบถามราคา ตามปกติราคารับซื้อวัตถุดิบของทุกคนจะใกล้เคียงกันเพื่อเสถียรภาพของตลาด ไม่มีช่องทางให้เลือกมากนัก
ในเมื่อราคาเหมือนกันหมด จินเฟยเหยาจึงเลือกร้านหนึ่งที่ชื่อว่าจวี้จ๋าถัง โยนสิ่งของในถุงเก็บของสองใบให้พวกเขาทั้งหมด ไม่เสียทีที่เป็นร้านรับซื้อมืออาชีพ ลูกจ้างขั้นฝึกปราณช่วงต้นในร้าน นำสินค้าของจินเฟยเหยามาวางไว้ในมือ หาข้อบกพร่องไม่หยุด
ตัดขนสัตว์เสีย บนกระดูกสัตว์มีรอยแตก เอาเขาสัตว์ออกมาอย่างไม่ระวัง ผิวแข็งๆ ของเขาสัตว์มีรอยแตก นางรับฟังจนเวียนศีรษะและกระวนกระวายใจ
สุดท้ายก็กดราคาจนยังพอรับได้ ทั้งหมดขายไปสิบห้าศิลาวิญญาณชั้นล่าง สินค้าขยะไม่มีราคา ถึงมีปริมาณมากก็ได้รับเงินน้อย นางยังต้องคิดหาวิธีหารายได้ทางอื่นอีก ไม่เช่นนั้นศิลาวิญญาณที่ขายได้ยังไม่พอศิลาวิญญาณที่ใช้หมดไปกับค่ายา
จินเฟยเหยาเก็บศิลาวิญญาณในกระเป๋าเก็บของ หันกายเดินเข้าไปในร้านอาวุธเวท
[1] ชิงร่าง คือ วิญญาณอื่นเข้ามาสิงสู่ในร่างของเจ้าของร่างแทนวิญญาณเจ้าของร่าง
