าเองก็นำแผนที่ออกมาตรวจสอบ เมืองลั่วเซียนเป็นเมืองของผู้บำเพ็ญเซียนโดยเฉพาะ หากไม่มีผู้บำเพ็ญเซียนนำทาง คนธรรมดาจะหาเมืองไม่พบ
ถ้าควบคุมอาวุธเวทบินได้จากกลางอากาศ กลับหาเมืองลั่วเซียนได้ง่าย และถ้าไปจากพื้นดีก็จะยุ่งยากหน่อย มีเส้นทางบิดๆเบี้ยวๆ สายหนึ่งบนแผนที่ ต้องผ่านป่าทึบแห่งหนึ่งก่อน จากนั้นจึงมีเส้นทางปรากฏขึ้น และยังต้องเดินตามเส้นทางนั้นอีกหลายวันจึงไปถึงเมืองลั่วเซียนได้
ในป่าทึบมีสัตว์ปิศาจขั้นหนึ่งมากมาย คนธรรมดาจะไม่เข้าไปลึก สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนที่มีเวทมนตร์ ถ้าโชคไม่ดี ไปเจอกลุ่มสัตว์ปิศาจก็ต้องเสียเวลาไม่น้อย
ทั้งสองมาถึงข้างป่าทึบบนแผนที่ เพราะว่าป่าทึบไม่มีหนทาง รถม้าเข้าไปไม่ได้ ทั้งสองคนจึงได้แต่ทิ้งรถม้าไว้นอกป่าทึบ แล้วเดินเท้าเข้าไปในป่า พอเข้าไปในป่าจินเฟยเหยานั้นยังดี สยงเทียนคุนกลับกุมกระบี่สีขาวในมือแน่น มีสีหน้าตึงเครียด ในป่าทึบนี้ทั้งหมดเป็นสัตว์ปิศาจขั้นหนึ่ง ขอเพียงหลีกเลี่ยงกลุ่มสัตว์ปิศาจได้ก็พอ เห็นเขาตึงเครียดแทบตาย จินเฟยเหยาที่เดินนำทางข้างหน้า ก็จงใจเดินนำเขาไปยังสถานที่ซึ่งมีสัตว์ปิศาจ
นางสั่งสอนสยงเทียนคุนอย่างถูกต้องและจริงจัง ในฐานะที่เป็นผู้บำเพ็ญเซียนต้องมีประสบการณ์การต่อสู้จริงอย่างช่ำชอง มือใหม่เช่นเขา กลับหวาดกลัว ดังนั้นฉวยโอกาสนี้ให้สยงเทียนคุนใช้สัตว์ปิศาจขั้นหนึ่งมาลองฝึกมือ
สยงเทียนคุนซาบซึ้งจนน้ำตาไหล รู้สึกว่าจินเฟยเหยาดีต่อเข
