ถนนใหญ่ เพื่อความปลอดภัยจึงได้แต่เดินตามทางน้อยในภูเขา ส่วนในสัมภาระห่อใหญ่ด้านหลัง ทั้งหมดล้วนเป็นของใช้จำเป็นที่ซื้อมาจากเมืองอวี้ซิง อาศัยการเดินเท้าเพียงอย่างเดียวจนถึงเมืองลั่วเซียน อย่างน้อยต้องใช้เวลาสองถึงสามเดือน
โชคดีที่ตลอดทางไม่ได้ยินว่ามีสัตว์ปิศาจขั้นสูง บวกกับตัวนางเองก็พอมีความสามารถอยู่บ้าง ขอเพียงเตรียมตัวอย่างเหมาะสม หนีไปตามเส้นทางภูเขาก็จะไม่มีอันตรายอะไร
ถุงผ้าขนาดใหญ่ด้านหลังมักจะถูกกิ่งไม้และพุ่มไม้เกี่ยวบ่อยๆ ทำให้จินเฟยเหยารู้สึกกลัดกลุ้มอย่างที่สุด กระเป๋าเก็บของชั้นเลิศใบหนึ่งราคาห้าสิบศิลาวิญญาณชั้นล่างวางอยู่ในตำแหน่งสะดุดตาภายในร้าน นางยิ่งรู้สึกว่าการไม่มีเงินช่างน่าอนาถจริงๆ
ถึงแม้กระเป๋าเก็บของใบนั้นจะมีพื้นที่ไม่เยอะ ทว่าเพียงพอจะบรรจุข้าวสิบกว่าถุง เจ้าใบเล็กๆ ของตนเองนี้ใส่ได้ไม่ถึงหนึ่งในสามเลยสักนิด อีกทั้งใช้ได้แค่ใส่ไว้ในอกหรือแขวนไว้ตรงเอว ปริมาณน้อยทั้งยังไม่มีน้ำหนักอะไร เพียงแต่น่าเสียดาย สำหรับจินเฟยเหยาที่มีศิลาวิญญาณชั้นล่างเพียงสามก้อนเป็นทรัพย์สินทั้งหมดแล้ว ราคานี้สูงเกินไปจริงๆ จึงได้แต่เพ้อฝัน
ทันใดนั้น มีไก่จิ่นกวนตัวหนึ่งวิ่งหนีออกมาจากในพงหญ้า กระโดดผ่านเบื้องหน้านาง ปีกอันงดงามหลากสีสันกำลังจะแวบผ่านไป มือขวาของจินเฟยเหยาขยับอย่างรวดเร็ว พริบตาก็จับไก่จิ่น กวนเอาไว้ มือออกแรงหักคอของมัน
“โชคดีจริงๆ จับไก่ได้ตัวหนึ่ง ครั้งนี้
