หมดปัญหาเรื่องมื้อค่ำแล้ว” จินเฟยเหยาแขวนไก่ไว้บนกิ่งไม้อย่างยินดี เห็นย่ำค่ำแล้ว จึงคิดจะหาสถานที่ค้างคืนสักคืน
เดินทางอีกครึ่งชั่วยามกว่านางก็หาสถานที่ที่ถือว่าราบเรียบข้างลำธารแห่งหนึ่งพบ จินเฟยเหยาวางห่อผ้าบนร่างลง
ยามนี้ท้องฟ้าค่อยๆ มืดมิด จินเฟยเหยาหากิ่งไม้แห้งก่อกองไฟกองหนึ่งก่อน ถือโอกาสที่ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิทรีบจัดการไก่จิ่นกวนข้างลำธารให้เรียบร้อย ถึงแม้ไก่จิ่นกวนจะไม่มีราคาเท่าไหร่ และไม่มีพลังโจมตีอะไร ทว่าขนสีสดใสที่ยาวสิบชุ่นบนหัวกลับเป็นสิ่งของที่ใช้ประดับตกแต่งได้ดี ผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษชมชอบสวมหมวกเช่นนี้
ทำความสะอาดและเก็บขนสีสดใสอย่างระมัดระวังเสร็จ จินเฟยเหยาก็หิ้วไก่จิ่นกวนที่ถอนขนและล้างจนสะอาดไปนั่งข้างกองไฟ หลังจากเอาไก่ทั้งตัวเสียบบนมีดตัดฟืนแล้วก็แขวนบนกองไฟทันที
จากนั้นนางจึงได้หยิบสิ่งของจากในห่อผ้าออกมา สิ่งที่บรรจุในกระปุกขนาดเท่ากำปั้นคือเกลือ น้ำที่อยู่ในถุงน้ำซึ่งทำจากหนังถูกดื่มหมดไปนานแล้ว สุดท้ายนางถึงกับนำผ้าห่มนวมออกมา
ขนาดเร่งรีบเดินทาง นางยังสามารถเตรียมพร้อมได้อย่างถี่ถ้วนขนาดนี้ กางผ้านวมบนพื้นเสร็จ จินเฟยเหยาก็หยิบชามหยกบิ่นใบนั้นออกมา ใส่น้ำในชามเล็กน้อย วางไว้ข้างกองไฟคิดจะต้มเป็นน้ำร้อนดื่ม เห็นไก่จิ่นกวนย่างจนเกือบจะได้ที่แล้ว จินเฟยเหยาจึงหยิบมีดตัดฟืนขึ้นใช้มือฉีกเนื้อไก่กิน เร่งรีบเดินทางมาตลอด นางยังไม่ทันได้กินอะไร หิวจนท้องแฟบนานแ
