เหยาก็อ้าปากค้างไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
สิ่งที่นางถืออยู่ในมือคือมุกโปร่งใสขนาดเท่าเม็ดลำไย ในมุกมีไฟนรกสีฟ้าขนาดเท่าเม็ดถั่วเหลืองเผาไหม้อยู่ในมุกอย่างเงียบสงบ
“นี่คือ…ไฟนรกของศพมาร?” จินเฟยเหยาจับจ้องมุกในมือ สองตาเป็นประกาย ไม่อยากเชื่อจะเชื่อสิ่งที่เห็น
ลูบคลำมุกไฟนรกในมือซ้ำไปซ้ำมา เคล็ดวิชาในสมองเอ่ยถึงว่าสิ่งนี้คือมุกกู่จิงที่เก็บรักษาไฟนรกปรากฏขึ้นเอง
อย่างไรเสียในมือก็ไม่มีเคล็ดวิชาอื่นที่สามารถฝึกบำเพ็ญได้ ‘เคล็ดวิชาฟ้าดินดับสูญ’ ส่วนนี้ดูไปแล้วร้ายกาจยิ่ง หลังจากขบคิดอย่างละเอียด จินเฟยเหยาก็ตัดสินใจฝึกปรือเคล็ดวิชาเล่มนี้ อีกทั้งเคล็ดวิชานี้มีข้อเรียกร้องคุณสมบัติด้านจิตใจและร่างกายอย่างสูง เหมาะสำหรับนางที่เคยฝึกบำเพ็ญร่างกายมาก่อน ในตำรายังมีใบสั่งยาหลายฉบับใช้สำหรับเสริมสร้างพื้นฐานร่างกายให้แข็งแรงโดยเฉพาะ และบอกวิธีการฝึกทั้งหมดให้นางเรียบร้อย
คิดดูแล้ว ตอนนี้ลองดูหน่อยดีกว่า มีเคล็ดวิชาสำเร็จรูปก็สามารถฝึกอย่างเป็นทางการได้แล้ว ขอเพียงบรรลุขั้นฝึกปราณ ต่อให้พบเจอลุงตงก็ไม่ต้องหนีแล้ว
นางเติมกิ่งไม้มากมายลงในกองไฟอีก ให้เปลวไฟลุกโชน จินเฟยเหยานั่งขัดสมาธิอยู่ข้างกองไฟ นางอ่านและทำความเข้าใจเคล็ดวิชาอย่างละเอียดหลายรอบ หลังจากจำได้ทั้งหมด ก็พินิจพิเคราะห์ความหมายในนั้นทีละตัวอักษร
ที่จริงก็แค่เคล็ดวิชาห้าประโยค เขียนได้เรียบง่ายและชัดเจนยิ่ง ทว่านางกลับระมัดระวังมาก จน
