รไม่ได้ ตอนนี้นางต้องการยานี้จริงๆ ถึงแม้จะรู้ชัดเจนว่าตนเองถูกหลอก ทว่าก็ได้แต่ฝึนใจรับไว้
เห็นนางใส่ขวดหยกไว้ในอกอย่างไม่ยินยอม ศิษย์พี่หลินก็เอ่ยถามอย่างชืดชา “เจ้ายังไม่ไปอีก คิดจะไปยืนยันต่อหน้าที่ตึกผู้ดูแลจริงหรือ?”
จินเฟยเหยามองด้วยสายตาเหยียดหยามก่อนเอ่ย “ท่านเห็นว่าข้าจะแอบหนีไปทันที ดังนั้นจึงหลอกเอาศิลาวิญญาณของข้าแบบนี้ ไม่พูดกับท่านแล้ว ข้าต้องไปก่อนละ ถ้าต่อไปมีโอกาส ตอนพวกเราพบกันใหม่ ท่านต้องคืนศิลาวิญญาณที่ติดค้างข้าด้วย ของสิ่งนี้มีค่าแค่ศิลาวิญญาณชั้นล่างสองก้อนเท่านั้น ท่านยังติดค้างข้าอีกสามก้อน”
ไม่สนใจว่าศิษย์พี่หลินจะตอบตกลงหรือไม่ จินเฟยเหยาทิ้งคำพูดนี้ไว้ ไม่ได้เอาสิ่งของอะไรไปด้วย รีบวิ่งไปลงจากเขาไป ถือโอกาสตอนที่ลุงตงถูกรีดไถที่ตึกผู้ดูแล นางก็หนีออกมาไกลแล้ว ลุงตงใช้ศิลาวิญญาณทั้งหมดที่พกมาที่ตึกผู้ดูแล พูดคำพูดที่น่าฟังจนหมดสิ้น ล้วงสิ่งของที่มีราคาบนร่างออกมาจนเกลี้ยงจึงชดใช้ความเสียหายของบันไดศิลาที่พังไปได้ ส่วนข้อร้องขอที่จะพาตัวจินเฟยเหย่าไป ผู้อาวุโสที่ควบคุมกลับใช้เหตุผลต่างๆ นานามาปฏิเสธ สุดท้ายจึงได้บอกใบ้ว่าขอเพียงนำศิลาวิญญาณชั้นล่างหกร้อยก้อนออกมา เขารับรองว่าจะให้จินเฟยเหยารั้งอยู่ที่นี่
ลุงตงพกศิลาวิญญาณชั้นล่างมาแค่สามร้อยก้อน และถูกรีดไถจนไม่เหลือไปนานแล้ว โชคดีที่พวกเขาไม่ต้องการเงินทอง ไม่เช่นนั้นคงไม่เหลือแม้แต่ค่ารักษาตงจื่อและค่
