ด้านคมจมหายไปในเนื้อน่องอย่างน่ากลัว เลือดสีแดงสดทะลักล้น เจ้าเสือยังไม่พอใจ มันหันไปใช้กรงเล็บจิกบนหัวไหล่ข้างเดียวกับที่ข้าโดนคว้าเมื่อครู่ ไม่บอกคงรู้กันว่าพยัคฆ์สีทองมีกรงเล็บที่คมกริบขนาดไหน หอกยังต้องใช้เท้ากระทืบซ้ำถึงจะเสียบมิดน่อง แต่การจู่โจมเพียงครั้งเดียวทำให้เล็บทั้งห้าแทงทะลุหัวไหล่จนโพดีเซิร์กไร้เรี่ยวแรงจะต่อกร คาดว่าเขาคงยกแขนข้างนี้ไม่ขึ้นอีกตลอดชีวิต
“อ๊ากกก!”
“เจ้าอยากเอาคืนหมอนี่ไม่ใช่หรือ มาสิ” เจ้าเสือกระชากกรงเล็บออก ทำให้บาดแผลตรงหัวไหล่ของหัวหน้าเผ่างูยิ่งเหวอะหวะราวโดนสัตว์ป่าฉีกทึ้ง โพดีเซิร์กนอนพะงาบสิ้นท่า จะลุกก็ลุกไม่ได้ จะโต้คืนก็ทำไม่ไหว
เหมาะแก่การกระทืบซ้ำสุดๆ
“ข้า…ข้ากลัว”
ข้ายกมือปิดตา ฮือ ข้าเป็นเทพรักสงบนะ ถึงจะเคยชกต่อยแต่ไม่เคยตีรันฟันแทง สภาพของโพดีเซิร์กเละจนตามตื๊บต่อไม่ลง จะมองยังไม่กล้ามองเต็มตาด้วยซ้ำ
“ขี้ขลาด” เจ้าเสือวิจารณ์ ก่อนจะหดกรงเล็บเพื่อกำหมัด หันไปต่อยหน้าโพดีเซิร์กหลายครั้งให้สมกับที่อัดอั้นมานาน หัวหน้าเผ่างูสู้ไม่ได้เลย นอนพะงาบปล่อยให้พยัคฆ์เมฆาประทุษร้ายตามใจชอบ เพราะทันทีที่ขยับตัว เลือดตรงขาและหัวไหล่ก็ยิ่งไหลหลาก อาบย้อมพื้นพรมสีน้ำตาลให้กลายเป็นสีแดงสด
ข้ากลืนน้ำลาย แอบกระถดตัวถอยห่าง
“
