โกรธแค้นโพดีเซิร์กที่ทำร้ายข้า
นึกแล้วมันคล้ายจะน่าเวทนากว่าตัวข้าที่ถูกทำร้ายชอบกล ข้าจึงยอมสงบใจและอยู่เงียบๆ โดยดี เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่มีคนช่วยปรามอย่างจริงจัง และแสดงความห่วงใยอย่างจริงใจ
“นิ่งทำไม วางแผนหนีอยู่รึไง”
แต่มีคนไม่ยอมให้ข้าเป็นเด็กดี เพราะโพดีเซิร์กกระชากผมข้าขึ้นมา จงใจขยุมตรงที่ถูกฟาดและโดนเตะจนเลือดไหลอาบ
“อย่าคิดให้เปลืองเวลาเลย เพราะอย่างไรเจ้าก็ไม่มีทางหนีพ้นอยู่แล้ว”
เจ้าจะรู้อะไร
ข้าหรี่ตาอยากเถียงกลับ แต่เพราะน้ำเสียงของเจ้าเสือเมื่อครู่เลยไม่เอ่ยตอบอะไร ได้แต่คิดในใจว่าถ้ารุ่นพี่ในสมาพันธ์เสร็จภารกิจอื่นแล้วพบความผิดปกติ อาจจะมาช่วยทันเวลาก่อนเจอท่านผู้นั้นในวันพรุ่งนี้ ถ้าเป็นพี่เพลยิ่งดี เพราะเขาคือรองหัวหน้าสมาพันธ์ พยัคฆ์เมฆาย่อมแข็งแกร่งมาก
จะว่าไป…หากเอรินเร็วที่สุด ซีเอลเชี่ยวชาญการใช้อาวุธที่สุด เจ้าเสือของข้ามีกรงเล็บที่แหลมคมที่สุด แล้วพี่ซัฟเฟอร์ล่ะ
‘ซัฟเฟอร์รัสสร้างเพลิงที่มีพลังทำลายล้างมากที่สุด สามารถเผาผลาญได้ทุกสิ่งกระทั่งกรงขังรวมถึงรอยสลักอาคมบนพื้น หากหมอนั่นมาช่วยเจ้าจริงๆ คงทำลายล้างทุกอย่างที่นี่ได้ง่ายดายยิ่งกว่าการแอบกินขนมหวานลับหลังเพลโธรัสเสียอีก’
ข้าหลุดยิ้มเมื่อเจ้าเสือช่วยยืนยันความคิด
“ยิ้มทำไม”
