มีโจรปล้นทรัพย์ซะด้วย เด็กกำพร้าอย่างข้าดูมีอันจะกินขนาดนั้นเลยหรือ
“อยากได้อะไรก็เอาไป แต่อย่าแทงข้าเลยนะ”
ชีวิตของลูกครึ่งเทพเคยโดนรังแกมาไม่น้อย ข้าย่อมเลือกชีวิตมากกว่าทรัพย์สินตามประสาคนเอาตัวรอดเก่งด้วยการยกสองมือขึ้นสูงแบบยอมแล้วจ้า ผลคือโจรกรีดสายกระเป๋าของข้าแล้ววิ่งหนีไปทันที เฮ้อ…โชคดีจังที่คุยง่าย
‘เจ้าบื้อ!!’
“โอ๊ย เสียงดังทำไม หัวข้าจะแตกแล้ว”
‘เจ้ามันโง่ซะยิ่งกว่าโง่ ลืมแล้วหรือไงว่าภารกิจคืออะไร รีบตามมันไปสิ!!’
ฉิบหายแล้ว ภารกิจของข้าคือส่งของ และของก็คือกล่องดำในกระเป๋าสะพาย ข้ารีบเร่งฝีเท้าตามหลังอีกฝ่ายจนหมวกฮู้ดที่มักคลุมปิดเส้นผมสองสีบ่งบอกความเป็นลูกครึ่งเลื่อนไปด้านหลัง แต่ดูเหมือนว่าความซวยจะทำงานอีกครั้ง เพราะข้าสะดุดถังขยะที่กลิ้งผ่านมาพอดีจนล้มกลิ้ง
‘เจ้าบื้อเอ๊ย!’
โธ่เอ๊ย ข้าก็ไม่อยากตกอยู่ในสภาพอนาถขนาดนี้สักหน่อย แต่เมื่อกี้เร่งฝีเท้าเต็มแรง จะให้หยุดทันตอนถังขยะกลิ้งมาได้ยังไงกันเล่า เป็นเพราะเจ้าเสือต่างหากที่ไม่รู้จักช่วยเจ้านายตอนโดนปล้น ดูสิ…โจรวิ่งหายไปแล้ว ตามไม่ทันแล้ว
‘เพราะเจ้า’
“เพราะเจ้า”
‘เพราะเจ้า!’
“เพราะเจ้า!”
พวกเราทะเลาะกัน แม้มีเพียงตัวข้ายืนโหวกเหวกโวยวายอยู่ฝ่ายเดียวโดยมีถังขยะเป็นพยาน