ไอ้เราก็ดวงซวยแต่กำเนิดซะด้วยสิ
“หน้าที่ของข้าในค่ำคืนนี้สิ้นสุดแล้ว ปกติงานรับน้องไม่มีขั้นตอนเล่าเรื่องในอดีตของเจ้านายคนเก่าแก่เจ้านายคนใหม่ของพยัคฆ์เมฆาหรอกนะ แต่เจ้าคงรู้ว่าเรื่องนี้ค่อนข้างอ่อนไหว หัวหน้าเป็นคนกำชับข้ามาเองเพื่อไม่ให้เจ้าเผลอพูดจาทำร้ายจิตใจพยัคฆ์สีทองที่ปากร้ายแต่ข้างในแสนบอบบาง…”
“ข้าเข้าใจขอรับ!” ข้าชูสองมือแสดงความมุ่งมั่นในการเลี้ยงแมวตัวโตให้ดี
“จริงสิ ข้าลืมเตือนเรื่องสำคัญอีกอย่าง” พี่เพลเอ่ยหลังสะกิดให้พี่ซัฟเฟอร์ซึ่งฟาดของหวานบนโต๊ะจนเกลี้ยงให้ใช้เวทข้ามมิติ “เจ้านายคนที่สองของโฟรเซนคุงยังไม่ตาย และพยายามทำลายสมาพันธ์ของเราอยู่ตลอด ฉะนั้นเวลาทำภารกิจต้องระวังตัวให้ดี คนคนนี้…ชื่อฮาเวสเตอร์”
ฮาเวสเตอร์…ข้ารีบทวนคำและจดจำให้ขึ้นใจ แค่คิดก็คันหมัดไม่ไหวอยากต่อยมาก
“ราตรีสวัสดิ์”
สิ้นคำกล่าว ร่างของพี่เพลและพี่ซัฟเฟอร์ก็หายไป ข้าจึงเพิ่งมีแก่ใจรับประทานอาหารหลังผ่านค่ำคืนแสนยาวนานของการรับน้อง อาหารยังเหลือเยอะมากเพราะพี่เพลไม่แตะเลย ส่วนของหวานไม่เหลือสักจานเพราะพี่ซัฟเฟอร์สวาปามทั้งหมด ให้กินคนเดียวก็เหงาแย่ ข้าจึงชักชวนเจ้าเสือด้วยแก้มป่องๆ เพราะหิวมาก
“อร่อยมากเลย นี่ก็อร่อย นั่นก็อร่อย เจ้าจะไม่มากินกับข้าจริงๆ หรือ”
แม้ข้
