ยังไม่ระวังตัวเท่านี้เลย
“ข้าให้เวลาพวกเจ้าเลือกอาวุธ โดยมีเงื่อนไขเดียวคือโจมตีให้โดนข้าโดยห้ามรบกวนนิทราอันแสนสุขของนายข้าเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นพวกเจ้าศพไม่สวยแน่ๆ” มองรอยยิ้มนั้นแล้วรู้สึกว่าไม่ใช่คำขู่แต่พูดความจริงอยู่ชัดๆ ซีเอลเป็นพวกตีสองหน้าหรือเปล่าเนี่ย พอเจ้านายหลับตาปุ๊บก็เผยธาตุแท้แลกระหายเลือดขึ้นมาทันที
เมื่อเขาตวัดแส้สีดำเลื่อมในมือพร้อมควันที่ลอยคลุ้ง ข้าก็เกาะหลังโฟรเซนอัตโนมัติ เรื่องใช้กำลังไม่ถนัดอย่างแรง
เอ๊ะ ไม่สิ นั่นไม่ใช่ควัน แต่เหมือนจะเป็น…หมอก?
“ข้าลืมบอกไป เอรินเร็วที่สุด ส่วนซีเอลนั้นมีฝีมือการใช้อาวุธเก่งกาจที่สุด”
“ลืมก็ลืมสิ บอกตอนนี้ให้ข้าประหม่าทำไม” ข้าเอ่ยเสียงเครือใกล้จะร้องไห้ แต่เจ้าเสือไม่สนใจ มันดันหลังข้าให้ไปเลือกอาวุธเมื่อซีเอลตวัดแส้ฟาดผ่าผ้าม่านออกเป็นสองส่วน เผยให้เห็นตู้เก็บอาวุธแยกตามประเภทมากมายละลานตา
“ให้ไวหน่อยเจ้าโง่” โฟรเซนเอ่ย ก่อนจะเกร็งมือจนปรากฏกรงเล็บแหลมคมเสียยิ่งกว่าคมมีดใด พร้อมกับเขี้ยวเล็กๆ ที่งอกยาวตรงมุมปากทั้งสองข้าง นิ้วเท้าเองก็ปรากฏเล็บงอกแหลมเช่นกัน
ทั้งหมดนี้…คืออาวุธของโฟรเซนโฟเรซิน
“กรงเล็บที่คมที่สุดในหมู่พยัคฆ์เมฆา เป็นโอกาสดีจริงๆ ที่ข้าได้ปะทะ” ซีเอลเอ่ยชื่นชม
“คงต้อง
