ข้าเก็บปากสงบคำทันทีเมื่อพบหัวหน้า คือ…ต่อให้เจ้าเสือจะบอกก่อนแล้ว แต่ข้านึกว่าเขาเป็นเลขาอะไรเทือกนี้ ในเมื่อสมาพันธ์แห่งสามภพนั้นมีชื่อเสียงยาวนาน ข้าเลยนึกว่าหัวหน้าจะเป็นตาแก่หัวขาวถือไม้เท้าซะอีก
“เจ้าผ่านการทดสอบทั้งหมดแล้ว เซอเซส”
“ผ่าน? ข้าผ่านจริงๆ หรือขอรับ” ข้ายังไม่แน่ใจนัก เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากหัวหน้า
“การที่เจ้าสามารถแยกแยะตัวจริงโฟรเซนออก เท่ากับเจ้ามีคุณสมบัติเป็นนายของพยัคฆ์เมฆา” ชายหนุ่มกล่าวก่อนจะสัมผัสที่ต้นแขนของข้า ตราพันธสัญญาร้อนดั่งไฟเผาฉับพลัน ข้ารีบสะบัดตัวหนีทันที
“ขอโทษขอรับ” เมื่อรู้ตัวว่าเสียมารยาท ข้าจึงรีบก้มตัวขอโทษขอโพยตามประสาครึ่งเทพผู้ถูกรังเกียจเป็นประจำเลยต้องวางตัวให้ดีเพื่อของาน
“ไม่เป็นไรหรอก” ชายหนุ่มกล่าว ก่อนจะพยักพเยิดไปทางผู้ชายผมเงินที่ยังคงยืนกอดอกอยู่ไม่ไกล เจ้าตัวตีสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อถูกสั่ง แต่ก็ไม่กล่าวอะไรนอกจากหายลับและปรากฏตัวอีกครั้งบนขยะกองโตด้านหลังโต๊ะทำงาน
ข้าสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงแคว่กราวกระดาษขาดดังขึ้นเป็นระยะ
“อย่ารุนแรงนักสิ เอกสารสำคัญทั้งนั้นเลยนะเฟนเซล” หัวหน้ากล่าวด้วยรอยยิ้มขี้เล่น ข้าจึงรู้จักชื่อเจ้าของใบหน้าที่ราวกับลอกมาจากโฟรเซน ขนาดชื่อ…ยังคล้ายกันเสียขนาดนั้น หากมีคนบอกว่าทั้งคู่เป็นพี่น
