ช่วยอำนวยความสะดวกแก่พยัคฆ์เมฆาทุกตน ทำให้พวกข้าสามารถปรากฏตัวไม่ว่าร่างไหนก็ตามโดยไม่ต้องสิ้นเปลืองพลังเวทของเจ้านาย”
“แล้วทำไมไม่ออกมาแต่แรกล่ะ” ข้าถามพลางจัดเสื้อให้เรียบร้อย จะมารายงานตัวก็ต้องสร้างภาพลักษณ์ให้น่าประทับใจ แต่เจ้าเสือดันดึงหมวกฮู้ดข้าลงแล้วขยี้ผมจนยุ่งซะงั้น
“อย่าสิ!”
“ไม่มีใครสนใจครึ่งเทพอย่างเจ้าหรอกน่า หัวสีอะไรก็ช่าง จะปกปิดทำไม”
เพราะอยู่แดนเทพจนชินน่ะสิข้าถึงได้ลนลานแบบนี้ แต่ในเมื่อเจ้าเสือยืนยัน ข้าก็มุ่ยปากแล้วหันไปจัดทรงผมดีๆ โดยไม่ดึงหมวกฮู้ดปิดหน้าปิดตาอีก
“ฮึ่ย ข้ารู้แล้ว เจ้าไม่ยอมออกมาแต่แรกเพราะจะแกล้งให้ข้าตกใจใช่ไหม”
“แกล้งให้เจ้าทำหน้าอ๊องเอ๋อต่างหาก ตลกดี”
“ข้าเป็นเจ้านายนะ หัดทำตัวสุภาพหน่อยสิโฟรเซน” ข้ากอดอกเชิดหน้าอย่างวางมาด พอได้คุยต่อหน้าโดยไม่ต้องผ่านเสียงในหัวแล้วก็มีความมั่นใจมากขึ้น อย่างน้อยก็ไม่เป็นตัวประหลาดพูดคนเดียวในสายตาคนอื่น
“ข้ายังไม่ยอมรับเจ้าสักหน่อย ตอนนั้นสถานการณ์พาไป ทำให้ข้าได้เจ้าเป็นเจ้านายก็เท่านั้น แต่เจ้าไม่มีสิทธิ์สั่งการใดๆ ข้าเหมือนผู้ทำพันธสัญญาคนอื่น”
ถึงรู้แก่ใจแต่ได้ฟังแล้วจี๊ดใจชะมัด
“งั้นข้าจะทำให้เจ้ายอมรับจริงๆ จังๆ ให้ได้” ข้าประกาศกร้าว ในเมื่อยกเลิกพันธะไม่ได้ ก็ไ
