ี้เสี่ยงอันตรายมาก ถึงจะวาร์ปได้อย่างอิสระ ก็ยังต้องเสียเวลาตามหาตัวผู้รับของให้ความซวยกำเริบ ข้าไม่เคยจบงานได้อย่างรวดเร็วและได้รับเงินก้อนโตสักครั้ง
จนตอนนี้…เงินเก็บที่มียังไม่เกิน 100 G!
และนั่นคือเรื่องราว ‘กว่าจะมาเป็นข้าในปัจจุบัน’
ข้า…ที่มีนามว่าเซอเซเรซิสเซทัล หรือเรียกชื่อย่อสั้นๆ ว่าเซอเซส
“ยืนทำหน้าอ๊องอึนอะไรอีกเนี่ย” เจ้าเสือจิ้มๆ นิ้วกับไหล่ข้าเมื่อตีกันอยู่ดีๆ ก็ลงไปนั่งตัวไหลกับพื้นซะงั้น
“ข้ากำลังระลึกถึงสัจธรรม”
“ติงต๊อง” เจ้าเสือสอดมือใต้รักแร้ข้า จากนั้นก็จับอุ้มขึ้นเหมือนสะบัดผ้าตาก
“ปล่อยนะ” ดิ้นฮึดฮัดพอเป็นพิธี แต่ปล่อยให้มันประคับประคองต่อไป เพราะอาวุธใหม่ที่ได้รับจากภารกิจล่าสุดนั้นกินพลังเวทมาก ข้าที่ฝึกยิงมาตลอดทั้งเช้าจึงเกิดอาการหมดเรี่ยวแรงกะทันหัน
ใช่แล้ว เห็นรูปลักษณ์สวยงามแต่เจ้าสิ่งนี้ไม่ธรรมดา
เพราะกระสุนที่ยิงออกมาต้องใช้พลังเวท!
จะยิงแต่ละทีต้องทำสมาธิให้ดีเพื่อควบคุมปริมาณ ไม่อย่างนั้นถ้าเผลอใส่เยอะเกิน จะโดนสูบพลังจนหมดสติ แต่ถ้าใส่น้อยเกิน อานุภาพของกระสุนที่ออกมาก็ไม่ต่างจากโดนมดคันไฟกัด!
ไม่สิ นั่นเป็นแค่ปัญหายิบย่อย
เพราะปัญหาหลักคือครึ่งเทพอย่างข้าแรงน้อยมาก ให้ทะเลาะกับเจ้าเสือยังพอไหว แต่ต่อยตีกับใครจริงจังนั้นไม่ร
