“แล้วที่ทำอยู่นี่ไม่ใช่รึไง”
เจ้าเสือพูดเสียงเบา แต่เพราะข้ามัวตั้งหน้าตั้งตากินของอร่อย เลยไม่แน่ใจว่าหูฝาดรึเปล่า เพราะเจ้าแมวตัวโตเป็นพวกซึนเดเระ หรือก็คือปากไม่ตรงกับใจ ไม่มีทางแสดงความห่วงใยเจ้านายเด็ดขาด
เทียบกันแล้ว…
“ซัทจัง มามะข้าป้อน” เอริน พยัคฆ์เมฆาสาวสุดเซ็กซี่เอ่ยด้วยดวงตาปรือราวคนง่วงนอนตลอดเวลา แต่เธอถือช้อนตักข้าวจ่อปากซัทเซนผู้เป็นนายด้วยความรักอย่างตั้งใจ เพราะเป็นเวลาเที่ยงตรงละมั้ง สมาชิกแทบทุกคนในสมาพันธ์ถึงได้มานั่งรับประทานอาหารกันอย่างเรียบร้อย ต่างจับจองมุมของตัวเองตามโต๊ะต่างๆ แบบไม่คิดรวมกลุ่มกับใคร
แหงสิ ช่วงเวลาที่จะได้พัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างพยัคฆ์เมฆาและผู้เป็นนาย พวกเขาย่อมไม่อยากให้ใครอื่นมาแทรกแซง
“อ้ามมม”
ข้าตาโตอย่างคาดไม่ถึงเมื่อเห็นซัทเซน…ชายร่างสูงใหญ่กำยำราวกับยักษ์ทำตัวน่ารักๆ เอาใจเอริน
ที่น่าตะลึงกว่าคือคู่ของพยัคฆ์เมฆาสองหน้าที่เปลี่ยนเครื่องแต่งกายไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน แน่นอนว่าวันนี้ก็เช่นเดียวกัน ภาพของซีเอลในชุดหมีตัวใหญ่สีน้ำตาลถือถาดอาหารใส่ขนมกรุบกรอบและกองลูกอมช่างโดดเด่นจนมองข้ามไม่ได้เลย
แม้ไม่อยากเข้าไปใกล้รัศมีพยัคฆ์สองหน้าอย่างซีเอล แต่ข้าอยากทักทายจีเซลซึ่งนั่งโต๊ะใกล้ๆ กัน สมาชิกตัวน้อยผู้นี้น่ารัก
