ราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบผู้มีผมสีทอง แม้ว่าแท้จริงแล้วจะเป็นปีศาจในคราบเทวดาก็ตาม เพราะเขาหยิบขนมจากถาดของซีเอลเข้าปากก่อนจะกวักมือเรียกให้ชายหนุ่มร่างสูงโน้มตัวลงมาในระดับเดียวกัน เด็กชายเลือกโบสีเขียวแสบตาบนโต๊ะ แล้วผูกรอบคอของซีเอลด้วยท่วงท่าน่าเอ็นดู
ซีเอลยิ้มค้างกับท่าทางสนุกสนานของเจ้านาย ขณะที่จีเซลกำลังขมวดคิ้วเพื่อดูว่าโบสีเขียวสดใสนั้นเข้ากับชุดหมีสีน้ำตาลรึเปล่า
“หรือว่าจะสีม่วงดี” คำกล่าวลอยๆ ของเด็กชายตัวน้อยเรียกให้ข้ากระตือรือร้นเสนอความเห็นอย่างอยากมีส่วนร่วม
“สีม่วงก็ดีนะขอรับ” ข้ารีบกลืนข้าวคำโต ก่อนจะส่งยิ้มจริงใจสุดๆ ไปให้ จีเซลเหลือบมองข้าเพียงครู่คล้ายว่าไม่ได้ถาม แต่กระนั้นหางปีศาจที่ปรากฏอยู่รางๆ ก็ทำให้เด็กชายยิ้มออก
“ใส่ทั้งสองสีแล้วกัน” ว่าแล้วจีเซลก็หยิบโบสีม่วงมาผูกเข้าที่หูหมีบนศีรษะของซีเอลซึ่งกำลังทำหน้าเหวอ
ข้าทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงรึเปล่านะ หมีตัวโตที่ผูกโบสีเขียวตรงคอ แล้วยังมีโบสีม่วงตรงหู ไม่ว่าจะมองยังไงก็ดูไม่เข้ากัน แม้ว่าคนสวมใส่จะเป็นซีเอลผู้หล่อเหลาคมคายก็เถอะ
นึกได้ข้าก็รีบคว้ามือเจ้าเสือที่อ้าปากหัวเราะก๊ากจนเห็นลิ้นไก่ให้เปลี่ยนโต๊ะ ไม่งั้นเกิดศึกปะทะระหว่างสองพยัคฆ์เมฆานามว่าซีเอลและโฟรเซนแน่
สองคนนี้ไม่
