บทที่ 139 ความสนใจของหลินซือหาน
เฉินโซ่วมึนงงเต็มที่ แม้ว่าเขาจะเป็นนักรบขั้นก่อนกำเนิด แต่การต่อสู้ระดับนี้เกินกว่าความเข้าใจของเขา
นักศึกษารอบ ๆ ยังคงพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น มองหลินซือหานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้
ในความทรงจำของทุกคน หลินซือหานคือดอกไม้ประจำโรงเรียนที่งดงามสะดุดตา
ยิ่งกว่านั้น เธอไม่เคยลงมือต่อสู้ในวิทยาลัยมาก่อน
และไม่มีข่าวลือใด ๆ เกี่ยวกับพลังของหลินซือหาน
ไม่คาดคิดว่าเธอจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
ฉากการต่อสู้ของทั้งสองเมื่อครู่ยิ่งใหญ่ตระการตา
แต่เหล่านักศึกษาที่อยู่ในสนามไม่คาดคิดว่าทั้งคู่จะเป็นยอดฝีมือระดับปรมาจารย์
บนลานประลอง หลินซือหานมองเย่ซี่ที่เดินจากไป นัยน์ตาคู่สวยเผยแววครุ่นคิด
สายลมพัดผ่าน เส้นผมเนียนนุ่มของหลินซือหานปลิวไสว ดูนุ่มลื่นราวผ้าไหม…
จากนั้น หลินซือหานก้าวเท้าเบา ๆ เดินลงจากลานประลองอย่างสง่างาม
ดวงตาคู่สวยที่ใสกระจ่างจ้องตรงไปยังทิศทางของหวังฮ่าว
เฉินโซ่วที่อยู่ข้างหวังฮ่าวตื่นเต้นทันที นางฟ้ามองฉัน… นางฟ้ามองฉัน…
ในที่สุดก็มีคนมองเห็นจิตวิญญาณอันสูงส่งของฉันผ่านรูปลักษณ์ธรรมดา ๆ หรือ?
ตอนนี้เฉินโซ่วเริ่มจินตนาการในใจว่าจะคุยอะไรกับหลินซือหานต่อไป…
นักศึกษารอบ ๆ มองหลินซือหานด้วยความคลั่งไคล้
หลินซือหานเอาชนะปรมาจารย์ได้ น่าทึ่งเกินไปแล้ว
ดอกไม้ประจำโรงเรียนที่ดุดันถึงเพียงนี้…
หวังฮ่าวรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย เขารู้สึกว่าสายตาที
